Ośrodek Praktyk Artystycznych w Rudzie Kameralnej
Nowa siedziba Teatru Nie Teraz
Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie
prezentuje
7 odcinkowy miniserial „OPOWIEŚCI TEATRALNE”
W tym unikalnym projekcie udział bierze red. naczelny n/portalu.
______________________________
Malowane przez: Tomasza Habiniaka
Wiersze autorstwa: Ryszarda Smagacza
* * *
już
wieczór
kończę
kolejny
wiersz
chociaż
wciąż
stoję
w
progu
Ryszard S.
______________________________
* * *
nie
recytuję
już
swoich
wierszy
pod
pomnikiem
Mickiewicza
teraz
słuchają
mnie
jeno
brzozy
i
ikony
z nich
czerpię
siłę
na
dalszy
bochen
czasu
Ryszard S.
______________________________
Panie
nie
dopuść
by
moje
słowa
przerastały
twoją
prawdę
Ryszard S.
______________________________
Wahadło
wiersz
to taniec
z
chaosem
w
którym
panuje
porządek
—————————–
wiersze
pisuję
sam
nie
wiem
jak
i
dopiero
gdy
powstaną
widzę
com
uczynił
———————————
poeta
zawsze
stoi
w
punkcie
wyjścia
co
wcale
nie
wyklucza
między
planetarnych
rajz
Ryszard S.
______________________________
globalna
pandemia
ubrała
nas
w kagańce
na twarzy
i
ostęplowała
nam
dusze
a
chorzy z
urojenia
lekarze
zamiast
leczyć
wypisują
akty
zgonu
Polska
jeszcze
się broni
niczym
Reduta
Ordona
przed
tą
bolszewicką
zarazą
i
nie zginie
póki
my
żyjemy
Ryszard S.
______________________________
* * *
jestem
starym
człowiekiem
który woli
czytać
i
myśleć
pisać
i
milczeć
inaczej
niż
nasze
covidowe
dzieci
dla
których
nie ma
przed
i po
jest teraz
________________________
zaszczep
dziecku
bojaźń
bożą
nie
preparat
Ryszard S.
______________________________
______________________________
Perun:
Z premedytacją nie oglądam TV.
Telewizor u mnie siedzi w pudle już piąty rok. W ten wyjazdowy weekend miałem przykrą przyjemność zapoznać się z repertuarem różnych stacji korzystając z zastanego odbiornika TV. Po takiej przerwie dostrzega się znaczące różnice i niestety regres kultury.
To, co zobaczyłem i posłuchałem tak bardzo mnie przeraziło i tak bardzo mną wstrząsnęło, że obawiam się, że nie dam rady opisać tego odczucia. Przestraszyłem się zdając sobie sprawę z tego jaka masa rodaków jest karmiona szambem.
Do tej chwili mam wykrzywione usta z wielkim niesmakiem po obejrzeniu fragmentów programów informacyjnych, a także popularno-rozrywkowych. To jest kompletne dno szambowozu!!!
Dziennikarze – błaźni, aroganci, klakierzy i ignoranci, którzy kilkadziesiąt lat temu nie zdaliby matury.
Politycy „polemizujący” w TV – takie typy spotykaliśmy w XX wieku w zieleni miejskiej lub w PGR-ach.
Naukowcy – kilku karierowiczów żądnych kasy za udział w reklamach.
Ludzie kultury i sztuki – kompletny brak.
Gdzie się podziały programy, w których wykształceni, z nieprzeciętną inteligencją, kulturalni redaktorzy dawali wzór szlachetnej osobistej i społecznej postawy? Gdzie wywiało autorytety – ludzi nauki, kultury i sztuki?
W zamian mamy głupkowate seriale lub programy, w których zestaw nieokrzesanych prymitywnych i wulgarnych osób, siedząc na kanapie przed TV, żłopiąc piwo i pierdząc, mówi- „ocenia”, co jest fajne, a co niefajne, kształtuje opinię widzów. Ogląda ich podobno 70-90% społeczeństwa, które ma teraz potwierdzenie, że to jak żyją i jak się zachowują jest w porządku (jest OK i COOL!).
SKANDAL!!! SKANDAL!!! SKANDAL!!!
Misja kulturalna programów telewizyjnych rozmyła się gdzieś już dawno temu i nie wiadomo, czy powróci.
Jest zgoda społeczeństwa na to wszystko.
Najważniejsze w państwie osoby muszą znać ten stan rzeczy – aprobują to nie wyrażając jakiegokolwiek sprzeciwu.
Ludzie – zróbmy coś z tym, bo intelekt naszego narodu umiera na naszych oczach i na nasze życzenie!
Jesteśmy otumaniani repertuarem TV oraz coraz większą ilością dostępnego oficjalnie i legalnie alkoholu (dorosłe i mądre osoby korzystają z umiarem, ale ile takich jest? Albo ta młodzież popisująca się przed rówieśnikami?)
Jak kiedyś kolonizatorzy rozpijali rdzennych mieszkańców Ameryki, tak dziś poprzez alkohol i tragiczny poziom intelektualny programów morduje się bezkrwawo Polaków!
Alkohol sprzedawany na stacjach benzynowych!!!
To świadectwo NARODOWEGO KRETYNIZMU, UPODLENIA I PONIŻENIA, którego doczekaliśmy się w XXI wieku.
Do tego dochodzi skrajnie fatalna polityka wewnętrzna i zewnętrzna rządu, która doprowadziła do tego, że Polacy są skłóceni nawet ze swoimi najbliższymi, a żaden z sąsiadów już nas nie lubi.
Rzucą jeszcze więcej kiełbasy na grilla, puszek piwa i małpeczek w popularnych sklepach, pokażą w TV zawody pływackie w moczu i będzie można podzielić się Polską jak resztką kilkudniowej pleśniejącej pizzy!!!
Kulturalna Polsko gdzie jesteś?!
Mądry Polaku przed szkodą gdzie jesteś?!
P.S.
Pominąłem opis kilku programów.
To się w głowie nie mieści, to nie przechodzi przez usta, ani przez klawiaturę.
O mechanizmach manipulacji też nie wspominam. To zagrożenie jest/powinno być dla wszystkich oczywiste.
Niezmiennie polecam lekturę – Gustav le Bon, „Psychologia tłumu”
Piotr Barszczowski (fb)
Dekalog Polaka
„…Jam jest Polska, Ojczyzna twoja, ziemia Ojców, z ktorej wzrosłeś.
Wszystko, czymś jest,
po Bogu mnie zawdzięczasz.
1. Nie będziesz miał ukochania
ziemskiego nade mnie.
2. Nie będziesz wzywał imienia Polski
dla własnej chwały,
kariery albo nagrody.
3. Pamiętaj, abyś Polsce oddał bez wahania
majątek, szczęście osobiste i życie.
4. Czcij Polskę, Ojczyznę twoją,
jak matkę rodzoną.
5. Z wrogami Polski walcz wytrwale
do ostatniego tchu, do ostatniej kropli
krwi w żyłach twoich.
6. Walcz z własnym wygodnictwem i tchórzostwem.
Pamiętaj, że tchórz nie może być Polakiem.
7. Bądź bez litości dla zdrajców
imienia polskiego.
8. Zawsze i wszędzie śmiało stwierdzaj,
że jesteś Polakiem.
9. Nie dopuść, by wątpiono w Polskę.
10. Nie pozwól, by ubliżano Polsce,
poniżając Jej wielkość i Jej zasługi,
Jej dorobek i Majestat.
Będziesz miłował Polskę
pierwszą po Bogu miłością.
Bedziesz Ją miłował więcej
niż siebie samego”.
Zofia Kossak-Szczucka
wg. Jerzego Reutera
Miłość w teatrze
To nie tylko sceniczne dramaty, pisane przez wielkich dramaturgów, to także zwykła proza życia, schowana gdzieś głęboko za tajemniczymi kulisami, w garderobach, pracowniach i emocjach, jakże ważnych dla każdego artysty. To raczej zrozumiałe, że życie na scenie musi przenosić się gdzieś głębiej i odciskać swoje piętno na dniu codziennym uczestników tego niecodziennego dell`arte. Pan elektryk z tarnowskiego teatru był młodym i bardzo przystojnym mężczyzną, a mało tego, był nad wyraz ambitny i rządny wejścia na scenę w jakiejś wyrazistej pozie, by zaimponować wszystkim. Jednak pozostałoby to w sferze nocnych marzeń, gdyby do naszego teatru nie została zatrudniona młoda, tuż po studiach, piękna aktorka. A byla tak powabna, że skupiała na sobie gorący wzrok wszystkich mężczyzn i zadrosne spojrzenia kobiet. Elektryk – tak go nazwiemy, by nie urągać jego pamięci – zakochał się od pierwszego wejrzenia, co było zawsze widoczne na oświetlanej przez niego scenie i rozpoczął powolne eksponowanie przed wybranką swoich wdzięków.
Uwaga! Uwaga! Słynny Teatr w Walizce działający od marca 2013 r. w ramach portalu internetowego www.tarnowskikurierkulturalny.pl ma zaszczyt zaprosić na swoje najnowsze spektakle: dwie bajki pouczajki pt. „Kopciuszek” wg. Jana Brzechwy i „Halo, czy to numer 112” autorstwa tarnowskiej poetki Marii Kwater oraz projekt edukacyjny autorstwa Agnieszki Rodzik pt. „…. w drodze do szczęścia, czyli przygody Rodziny Milusińskich”. A także ostatnie premiery naszego walizkowego teatrzyku „O wróżce Ekologinie, co ziemię ratowała” i „Opowieść o bł. Karolinie” Szczegółowe informacje na stronach naszego portalu oraz Facebooku. Jesteśmy jedyną taką grupą teatralną działającą w Tarnowie, kontynuującą
tradycje Teatru im. L. Solskiego, gdzie kiedyś działał „teatr w walizce”. Proponując państwu nasze edukacyjne spektakle odwołujemy się do patriotyzmu lokalnego oraz do obrony przed
zalewem „wyrobów teatropodobnych”, jakie przywożą do Tarnowa różnego rodzaju agencje „artystyczne”. Zapraszamy!
„Kopciuszek” to kolorowy, rozśpiewany i roztańczony spektakl zrealizowany w wersji lalkowej i tzw. żywym planie. Kukiełki wykonały dzieci z grupy Różowe Moliki działającej w Klubie Moli Książkowych Miejskiej Biblioteki Publicznej w Tarnowie . Tam też miała miejsce uroczysta premiera naszego walizkowego teatrzyku.
Tę znaną bajkę Jana Brzechwy o biednym Kopciuszku, złej Macosze i jej córkach oraz dobrym Królewiczu przygotowaliśmy przy współpracy z tarnowską Nieformalną Grupą „Aspiranci”, której główną animatorką jest młoda tarnowska poetka Natalia Tryba, autorka adaptacji naszego „Kopciuszka”. Wsparł nas także tarnowski teatr im. L. Solskiego oraz Klub Studencki „Przepraszam” przy Rynku 10, gdzie mieści się siedziba naszej redakcji i impresariatu.
Zabawne dialogi przeniosą Was w świat baśni!
Poznacie losy kopciuszka, który stał się królewną!
Naszego „Kopciuszka”, w którym trójka aktorów – animuje kilkunastoma lalkami i wychodząc przed parawan aranżuje zabawy z dziećmi, prezentujemy głównie w przedszkolach. Do tej pory, od grudnia 2013 do marca 2015, zagraliśmy go dokładnie 40 razy, zbierając pozytywne opinie i kolejne zaproszenia. Ukazała się także recenzja tego spektaklu w tygodniku „Miasto i Ludzie”. W tym czasie trzyosobowa studencko-aktorska obsada „Kopciuszka” zmieniała się kilkakrotnie – Agnieszka Burda, Karolina Kawa, Ania Kosiba, Agnieszka Rodzik, Monika Tyrka, Mateusz Żelazo i Daniel Olszówka, który jest także autorem plakatu do tego przedstawienia.
„Halo! Czy to numer 112” to odpowiedź na głosy dyrektorów przedszkoli oraz wynik konsultacji pomysłu ze szkołami podstawowymi. To spektakl poruszający ważny temat edukacyjny, a mianowicie uświadamiający dzieciom jak ważny jest alarmowy numer 112 i jego właściwe użytkowanie.
Mój pomysł rozwinęła twórczo znana tarnowska poetka p. Maria Kwater pisząc oryginalny scenariusz bajki pouczajki pt. „Halo! Czy to numer 112?”, składający się z aktorsko zaaranżowanych scenek z udziałem dzieci dzwoniących pod alarmowy numer 112 na policję,
straż pożarną i pogotowie. Po każdym telefonie pojawia się na scenie policjant, strażak i lekarz, którzy wchodzą w interakcję z dziećmi i za pomocą dowcipnych, rymowanych tekstów, poprzez wspólną zabawę i konkursy edukują dzieci na okoliczność właściwego, mądrego korzystania z tel.112. A wszystko łączą w całość znane melodie z podłożonymi tekstami p. Marii o tematyce policyjnej, strażackiej i medycznej.
Scenografia, jak sama nazwa naszego teatru wskazuje, jest walizkowa, tzn. głównym elementem jest nadmuchiwana atrapa telefonu komórkowego -165 cm. oraz cały szereg gadżetów (rekwizyty i kostiumy) związanych z tematyką bajki pouczajki.
I tym razem trójka wykonawców rekrutuje się ze studentów tarnowskich uczelni: Anny Kosiby, Agnieszki Burdy i Mateusza Żelazo, a także Agnieszki Rodzik i Moniki Tyrki. Inscenizacja i reżyseria, tak jak poprzednio Ryszarda Zaprzałki – dziennikarza i poety.
I tak, jak do „Kopciuszka”, plakat do „112” zaprojektował Daniel Olszówka. Premiera tego nowego walizkowego teatrzyku miała miejsce 9.04.2014 w Przedszkolu w Wojniczu, łącznie do czerwca 2015 r. zagraliśmy już ponad 40 przedstawień. Do realizacji tego edukacyjnego przedsięwzięcia udało się nam pozyskać patronaty „Centermedu” /rekwizyty medyczne/, Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej /kompletny strój strażacki/ oraz Komendy Miejskiej Policji i Teatru im. L. Solskiego w Tarnowie.
„…w drodze do szczęścia, czyli przygody Rodziny Milusińskich”
To nasza kolejna propozycja, także trzyosobowa – Ania Kosiba, Monika Tyrka i Mateusz Żelazo, obrazująca sytuację współczesnej rodziny. W sposób przystępny dla percepcji dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym diagnozująca jej zagrożenia i podpowiadająca sposoby wyjścia z trudnych sytuacji, podkreślająca wsparcie najbliższych. Są więc tabletki smutkozłości i bajkowe antidotum na ich niepożądane działanie czyli przygotowywana
wspólnie z dziećmi zupa szczęśliwości, której składnikami są m.in. dobroć, miłość, uśmiech, modlitwa…. . Są piosenki i wiele wspólnych działań z dziećmi, m.in. ćwiczenia gimnastyczne w myśl zasady „W zdrowym ciele zdrowy duch, dziś wie o tym każdy zuch”. Autorką i
reżyserką „Rodziny Milusińskich” jest nasz dotychczasowy „Kopciuszek” i pani doktor ze „112” czyli Agnieszka Rodzik – aktorka Teatru Nie Teraz, polonistka. Zaś autorem plakatu jest krakowsko-tarnowski grafik Maciej Zaprzałka.
Premiera naszych „Milusińskich” odbyła się w Przedszkolu Publicznym w Żabnie w piątek 20 marca 2015 r., z udziałm m.in. autorki sztuki pani Agnieszki Rodzik. Dziękujemy za wspaniałe przyjęcie i do zobaczenia z nową bajką – pouczajką…
Teraz po udanej premierze, o czym świadczyła radość na twarzyczkach naszych małych widzów i gromkie brawa – czas wyruszyć z naszym walizkowym teatrem w dalszą drogę…. Zachęcamy! Polecamy!
„O wróżce Ekologinie, co ziemię ratowała”
Jak samo miano wróżki wskazuje, rzecz dotyczy szeroko pojętej ekologii ze szczególnym uwzględnieniem ochrony środowiska i zachowań proekologicznych. Oczywiście całość utkana z wierszy i piosenek naszej stałej autorki – poetki Marii Kwater, która niedawno
wygrała ogólnopolski konkurs poetycki o recyklingu, przygotowując prezentację w oparciu o tekst naszej bajki. I jak zawsze u nas, jest dużo zabawy i interakcji z dziećmi, są konkursy i nagrody. Dzieci uczą się dbać o środowisko i przyrodę /akcja toczy się w lesie/, segregować śmieci i odpadki, a także edukować swoje najbliższe otoczenie w rodzinie, przedszkolu i szkole. Spektakl grany jest w naszej stałej trzyosobowej obsadzie Ania, Monika i Mateusz.
Reżyserem, tak jak poprzednich naszych projektów teatralnych, jest Ryszard Zaprzałka. Także plakat również jest autorstwa Maćka.
„Opowieść o bł. Karolinie” Autorką naszej najnowszej bajki-pouczajki jest także poetka M. Kwater – obsada i plakat, jak wyżej. Tym razem w sposób bardzo delikatny, bez epatowania wojennym okrucieństwem i nadmierną ludową pobożnością, opowiada o bohaterskiej dziewczynie z podtarnowskiej wsi, która została przez naszego papieża wyniesiona na ołtarze. To taka uteatralizowana
katecheza „pod gruszą”. Refleksyjna i pogodna, bardzo prorodzinna i prosta w przekazie /obrazach/. Projekt skonsultowaliśmy z siostrami zakonnymi prowadzącymi przedszkola-ochronki, gdzie także regularnie grywamy. Głównie pod kątem percepcji przez dzieci trudnego tematu życia i śmierci, odróżnienia dobra od zła, miłości i świętości. Są wspólne z dziećmi zabawy, śpiewy i tańce oraz modlitwy… . Ku naszemu zaskoczeniu jest spore zainteresowanie taką tematyką – edukacją poprzez wartości. A przed naszym walizkowym teamie kolejne wyzwania, wyjazdy i premiery. Zapraszamy!
jak
Babcia
przy
furtce
stoi
cierpiąc
na
zawroty
historii
Ryszard S.
Ryszard Smagacz
Tryptyk Katyński część I
Część I
1940 – 2010 Katyń
to
dla Polaków
ziemia
święta i przeklęta
wojenna
dwie daty
dwie listy
ale
od
teraz
pamięć jedna
wtedy
bezimienny guzik
z orzełkiem
teraz
obrączka
z imieniem
prezydenta
wtedy
strzały w tył głowy
i milczący las
wokół
teraz
salwy honorowe
Zygmunt i Wawel
i pokój
także my
jakby
nie ci
sami
oby
MINIATURA TEATRALNA
PREMIERA
12 października 2024, Dwór Brzozówka w Tomicach k/ Warszawy
PREMIERA
5 października 2024, Muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu
11 października 2024, Zakliczyńskie Centrum Kultury
PREMIERA
8 marca 2024, Muzeum Wsi Radomskiej
15 marca 2024, Zakliczyńskie Centrum Kultury
PREMIERA
8 lipca 2023, Muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu
PREMIERA
18 marca 2023, Zakliczyńskie Centrum Kultury
PREMIERA
28 września 2022, Łomża
10 wrzesień 2022 – Suchowola koło Białegostoku
16 wrzesień 2022 – Strachocina koło Sanoka
8 wrzesień 2022 – Muzeum Marii Konopnickiej w Żarnowcu
14 wrzesień 2022 – Gliwice
Pierwsza premiera online – grudzień 2020
dworek M. Konopnickiej w Żarnowcu
Lipiec 2020
Ośrodek Praktyk Artystycznych – Dom Ludowy Maszkienice
Listopad 2019
Ośrodek Praktyk Artystycznych – Dom Ludowy Maszkienice
Spektakl teatralny w wykonaniu adeptów TNT
Arkadia – Sybir – Powrót do nieswojego domu
kwiecień 2019
listopad 2018 – Opole
maj 2011 – Warszawa – Muzeum Niepodleglości
_______________________
SPOTKANIA
_______________________