czyli Kopciuszek, który nie ogląda się za siebie…   Klasyczne baśnie mają dziś trudne zadanie – pisze w swojej recenzji Lidia Jaźwińska, red. naczelna portalu KADR. Muszą konkurować z rzeczywistością pełną obrazów, szybkich bodźców i gotowych interpretacji. Twórcy tarnowskiego „Kopciuszka” nie próbują jednak walczyć z tym światem. Zamiast wiernie odtwarzać dobrze znaną historię, proponują własne spojrzenie na opowieść, która od pokoleń funkcjonuje w zbiorowej wyobraźni.   Najnowsza produkcja Teatr im. Ludwika Solskiego w Tarnowie nie jest sentymentalną podróżą do świata dzieciństwa. To raczej próba pokazania, że klasyka nie musi być muzealnym eksponatem. Spektakl zachowuje baśniową lekkość i magię, ale

czyli piękno, którego nie dało się ukryć.   Takim hasłem opatrzony jest unikalny projekt ewangeliczno – artystyczny realizowany przez Zgromadzenie Sióstr Świętego Józefa, popularnych w Tarnowie „Józefitek”, wraz z Teatrem Nie Teraz, a którego teatralnym efektem będzie spektakl pt. „Dwie Siostry”. Finalne prace nad tym przedstawieniem, którego premiera planowana jest na 9 czerwca w Auli Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie, poprzedziła specjalna konferencja prasowa zorganizowana w Domu Prowincjonalnym Zgromadzenia przy ul. Mościckiego w piątek 29 maja 2026.   Są takie światła – ludzie piękni Bogiem, których historii życia nie da się ukryć pod korcem. Nawet jeśli przykryją je lata zapomnienia,

Ta słynna fraza autorstwa Stanisława Wyspiańskiego, otwierająca jego wiersz „I ciągle widzę ich twarze” najtrafniej symbolizuje wizję teatru jako wielkiej syntezy sztuk, przekraczającej tradycyjne ramy, wypełnionej przez ludzi i cienie w „powietrznych przestrzeniach”. I taką też, tyle że komediową, syntezę współczesnego stanu polskiego teatru chcielibyśmy jako widzowie oglądać podczas tegorocznej, jubileuszowej XXX edycji Ogólnopolskiego Festiwalu Komedii TALIA 2026. I z takimi też oczekiwaniami przyjmujemy oferowane nam przez Tarnowski Teatr konkursowe menu, pamiętając, jak to drzewiej bywało…   Mamy zaszczyt, piszą na swoich stronach internetowych teatralni magicy od pijar-u, oficjalnie ogłosić listę spektakli zakwalifikowanych do konkursu głównego tegorocznej, trzydziestej odsłony Ogólnopolskiego

ale jaka i czyja?   Onegdaj, w piątek 27 marca, świętowaliśmy Międzynarodowy Dzień Teatru. Także w tarnowskim teatrze, gdzie dwa dni później dano premierę „Prawdy” Floriana Zellera w reżyserii Tadeusza Łomnickiego – dyrektora sceny przy ul. Mickiewicza 4. Jak zwykle na premierach tego teatru, abstrahując od ich poziomu artystycznego, było tłumnie i elitarnie a owacjom na stojąco nie było końca. Ale fachowe oceny owej Prawdy pozostawmy profesjonalnym recenzentom z Krakowa i Tarnowa (było ich co najmniej kilku), konstatując jeno kultową już definicję ks. prof. Józefa Tischnera, że są trzy prawdy: prawda, też prawda i gówno prawda. Jak tę tarnowską prawdę

czyli Sztuka bycia…   Bo po to jest teatr, aby zmieniać świat, zmieniać na lepszy, Boży po prostu. (T.A.Żak)   27 marca obchodzimy Międzynarodowy Dzień Teatru, to wspólne święto ludzi sceny i widzów! Z tej okazji życzymy wszystkim osobom związanym z teatrem udanej pracy zespołowej, która będzie przynosiła doskonałe artystyczne efekty, twórczyniom i twórcom – wybitnych kreacji i dzieł, a widzkom i widzom – niezapomnianych i inspirujących teatralnych przeżyć! Te teatralne Dionizje obchodzimy od sześćdziesięciu czterech lat. Święto zostało ustanowione w 1961 roku z inicjatywy Międzynarodowego Instytutu Teatralnego na pamiątkę inauguracji w Paryżu, 27 marca 1957 roku, Teatru Narodów –

czyli 18 marca 1956 r. urodził Edward Żentara.   Wybitny aktor filmowy, teatralny, reżyser i dyrektor naczelny i artystyczny tarnowskiego teatru, którą to funkcję pełnił od lipca 2008 do maja 2011 roku. Kiedy po wygranym konkursie obejmował, będący w głębokim kryzysie, teatr Solskiego zapowiadał zauważalne w Polsce premiery i wypełnienie teatru publicznością, oraz ograniczenie występów impresaryjnych… .Jego dyrekcja przypadła na trudny czas generalnego remontu teatru i właściwie dopiero po jego zakończeniu mógłby w pełni zrealizować swoją wizję „teatru ogromnego”. Ale nie zdążył… schorowany i zaszczuty, osamotniony i w jakimś sensie przegrany w Tarnowie… odszedł w wieku zaledwie 54 lat –

czyli Polska nie dla idiotów.   Najpierw cytat z prof. Kazimierza Brauna z roku 2020: Więc co stało się z teatrem XXI wieku? Ja myślę, że traktowany poważnie jako sztuka i jako służba, trwa i rozwija się nadal. A degeneruje się wykorzystywany dla celów propagandy politycznej, czy jako tuba takich czy innych orientacji seksualnych (…)   Łże kultura   Problem dzisiejszych artystów polega przede wszystkim na tym, że sztukę widzą, użyjmy mocnego porównania, w seksualnym rozkroku – dywaguje w programie lokalnej tv STARnowa Tomasz A. Żak. Jawi im się ona, jako rozdarta pomiędzy buntem (przypisanym wszelkim twórcom jako oczywisty), a

… a ja mu tłumaczyłem, że wiersz winien być prosty jak podanie ręki i tajemniczy jak uśmiech Giocondy… Już się nie spotkamy aby popalić… i zaplanować kolejne podpalenie świata. Swój zostawił na antypodach, nad brzegiem oceanu.   Szkoda, że nie udało się zrealizować unikalnego projektu wydania przez teatr tomiku niezwykłych wierszy Irka, utkanych z przeczuć, milczenia i tajemnicy a opatrzonych równie intrygującym malarstwem Matyldy Baczyńskiej, która udanie łączy aktorstwo ze sztuką… Był Ireneusz Pastuszak kolorowym ptakiem tarnowskiej bohemy, wyraźnie rozpoznawalnym milczącym znakiem sprzeciwu wobec osaczającego go świata. Był typem samotnego myśliwego, bytem osobnym, wędrowcem poszukującym swojej Itaki, którą odnalazł w

czyli BOSKA KOMEDIA: POST POSTSCRIPTUM.   18. edycja festiwalu BOSKA KOMEDIA zakończyła się zaledwie dwa tygodnie temu – podsumowuje nasza krakowska korespondentka Katarzyna Cetera, ale Teatr Łaźnia Nowa właśnie ogłosił, że to jeszcze nie koniec festiwalowych emocji. Aż do wiosny będziemy mogli w Krakowie obejrzeć cztery teatralne arcydzieła, co prawda już bez udziału jurorów, ale zawsze. Jeśli po festiwalu mielibyśmy niedosyt, będzie szansa na obejrzenie kolejnych teatralnych hitów. Teatr bowiem nigdy się nie kończy.   Jakie spektakle zobaczymy tym razem pod znakiem Boskiej Komedii?   Już 24–25 stycznia 2026 adaptacja słynnej niegdyś – aktualnie nieco zapomnianej – powieści Jerzego Andrzejewskiego

czyli Opowieść wigilijna.   Chociaż dosłownie powinno być Kolęda bożonarodzeniowa. Aliści wszystkie te tytuły dotyczą tego samego opowiadania Charlesa Dickensa (tyt. oryg. A Christmas Carol. Książka ukazała się po raz pierwszy 19 grudnia 1843 roku z ilustracjami Johna Leecha. Była wielokrotnie tłumaczona i wydawana, również w Polsce. Ku zdziwienia samego autora Opowieść wigilijna okazała się niespodziewanym sukcesem. Pierwszy jej nakład wyniósł 6 tysięcy egzemplarzy i został wyprzedany w ciągu zaledwie trzech dni. Chociaż Dickens napisał książkę przede wszystkim z zamiarem spłacenia swoich długów karcianych! W Polsce stała się lekturą szkolną w 2017 roku, obowiązkową dla klasy VII szkoły podstawowej i