Witryna korzysta z plików cookies,które są niezbędne do prawidłowego jej funkcjonowania .W ustawieniach przeglądarki możesz zmienić warunki ich przechowywania lub dostępu

„Koniec świata, czyli dramat, który nie ma końca”

To już w najbliższy piątek 13 października  tarnowski Teatr Nie Teraz daje w Tuchowie swoją najnowszą premierę sztuki „Koniec świata”, której autorem i reżyserem jest twórca i dyrektor tego teatru Tomasz A. Żak. Teatru który,  według „Gazety Wyborczej” jest jedynym „ultrakatolickim” teatrem dramatycznym w Polsce. Dodajmy, że również najpewniej jedynym „ultrapatriotycznym”. Teatru programowo bezdomnego i ciągle w drodze, nie obecnego w swoim rodzinnym mieście ale za to znanego i cenionego w całej Polsce. I tak jest od 37 lat. TNT legitymuje się bowiem nie tylko odrębnością programową, ale też chyba najdłuższym off-owym stażem w gronie krajowych scen poszukujących i niezależnych. Dodajmy, że w tym roku reprezentujące TNT Stowarzyszenie Nie Teraz obchodzi jubileusz 20-lecia, co jest także wyjątkowe wśród artystycznych organizacji pozarządowych. „Koniec świata, czyli dramat, który nie ma końca”, to może być najważniejsza premiera teatralna nadchodzącego sezonu artystycznego. Już jej data - słynny "Cud słońca" wieńczący objawienia Matki Bożej w Fatimie jest bardzo wymowna - koniec świata może też być początkiem... Od kilku dni nasz portal w rubryce "Klub Tespisa" prezentuje sylwetki aktorów tworzących ten unkalny spektakl. A tuż po tuchowskiej premierze TNT pokazuje "Koniec świata" w Krakowie /15.10./ i w Warszawie /17.10./ Należy tylko żałować, że spektaklu tego raczej nie zobaczą tarnowscy widzowie. Ale o przyczyny takiego stanu rzeczy należałoby pytać politycznych włodarzy naszego galicyjskiego miasteczka...

Czytaj więcej...

Ludzie Teatru Nie Teraz 6 - A. Warchał

Anna Warchał - aktorka, tajemnicza kobieta.
 
Wrażliwa i delikatna, silna i zdecydowana. Łączy w sobie różne żywioły, różne energie, jest obdarzona ciekawością świata i zmysłem obserwacji. Ma iskierki w oczach i niski ochrypły głos.

W 2004 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie (wydział aktorski, specjalizacja wokalno-estradowa). Współpracowała z teatrami: Bagatela, El-jot - Krakowska Opera Kameralna, Teatr Ludowy, Plejada. Zrealizowała liczne spektakle, działając w Stowarzyszeniu Teatrów Niezależnych oraz na scenach niezrzeszonych. Aktywnie włącza się w popularyzację poezji, bierze udział w wieczorach poetyckich w Krakowie.

Według niej teatr powinien spełniać swoją misję, czyli nieść prawdę, edukować, naprawiać, mądrze bawić, dawać swoiste "katharsis".
 
Nie mam wymarzonej roli. To, co ma się pojawić, przyjdzie samo. Uwielbia wyzwania związane z tworzeniem postaci, wspólnej pracy reżysera i aktorów. Teatr jest w tym względzie czymś niezwykłym.
 
Nie zagrałaby w spektaklu, który widza psychicznie niszczy, który jest chorym tworem wyobraźni reżysera, który obraża Boga.

"Koniec świata" jest kolejną przystanią w jej podróży teatralnej. To rodzaj pewnej misji, którą ma do spełniania.

Podczas pracy z młodzieżą dzieli się z młodymi ludźmi swoją wiedzą, pokazuje, jak ważna w życiu człowieka jest pasja i wytrwałość w działaniu. Prowadziła zajęcia w ramach ,,Taniec - Pasja Świata - Przenikanie Kultur" do spektaklu Moniki Myśliwiec ,,Aurelia nie chce spać". Wielokrotnie zasiadała w gronie jury podczas konkursów recytatorskich.

Nowe wyzwania teatralne dają jej inspiracje do szukania w sobie, tworzenia, dawania siebie innym.

Agnieszka Winiarska - TNT

Ludzie Teatru Nie Teraz 5 - M. Rutkowski

Maciej Rutkowski - sceniczny Kleryk

Orawianin, który zakotwiczył w Krakowie, pedagog, aktor.

Magister filologii słowiańskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim, absolwent zarządzania kulturą na Akademii Muzycznej w Krakowie oraz Szkoły Aktorskiej SPOT.

Od roku 2012 r. występuje na deskach Krakowskiej Opery Kameralnej (w dorobku m.in. opery komiczne „Livietta e Tracollo” i „La serva padrona", baśnie muzyczne „Śpiąca Królewna” i „Dziadek do orzechów i Król Myszy”, folkowe widowisko muzyczne „Krakowiany, Krakowiany!”). Związany z teatrem Plejada („Permutacje małżeńskie wg Mariana Hemara”, „Gwałtu, co się dzieje”).

Współpracował także z teatrem Storia („Misterium Świętej Kingi”) i teatrem Nomina Rosae („Carmina Cracoviensia”). Nauczyciel języka angielskiego w Gimnazjum w Jabłonce (2004-2013) i Publicznym Gimnazjum nr 53 Sióstr Prezentek w Krakowie (od 2012). Kierownik młodzieżowego chóru „Spontan”.

Tłumacz (pl-sk, pl-ang) oraz lektora (współpraca z radiem Kraków). Współautor książki „Cmentarze Orawy” (2007 r.).

Prezes Orawskiego Stowarzyszenia Artystycznego (od 2007 r.).
Już w piątek zobaczymy go w spektaklu ,,Koniec świata".

Agnieszka Winiarska - TNT

Ludzie Teatru Nie Teraz 4 - O. PISZ

Aleksandra Pisz - sceniczna Abir

Zdolna kobieta, która swe liczne pasje realizuje z zapałem i sumiennością.
Z rozmarzeniem i łagodnością spogląda na świat, stara się go opisać i sprawić, żeby stał się chociaż odrobinę lepszy.
Kocha zwierzęta i przyrodę. Poszukuje dobra i piękna.

Uczennica IV LO w Tarnowie (profil humanistyczny), laureatka konkursów recytatorskich, wokalnych i plastycznych. Finalistka Ogólnopolskiego Konkursu z języka polskiego (2016r.); 3-krotna laureatka konkursu "APLAUZ" Artystycznego Przeglądu Lawiny Animuszu, Uczucia, Zdolności - edycji wokalnej, w latach 2015, 2016, 2017.
 Z Teatrem Nie Teraz współpracuje od 2014 roku, od tego czasu  zagrała w spektaklach ,,Kreon”, ,,Ballada o Wołyniu”, ,,Wyklęci”. Uczestniczka warsztatów teatralnych ,,Młodzi dla historii” na Festiwalu NNW w Gdyni (2016 r.). W wolnym czasie fotografuje.

Kocha śpiewać, czuje się wtedy wolna. Z szacunkiem i szczerością podchodzi do tych, którzy jej słuchają. Dzieli się z nimi swoim światem, pokazuje uczucia, które ją inspirują, odkrywa dla nich te przestrzenie emocjonalne, które dla niej samej są ciekawe. Najwięcej czerpie z poezji i tekstów Agnieszki Osieckiej. To one pomagają jej na dotarcie do drugiego człowieka.
Po ciuchu marzy o kameralnym koncercie, podczas którego mogłaby zaprezentować te teksty i twórczość tych artystów, którzy towarzyszą jej na artystycznej ścieżce.

W teatrze potrafi słuchać. W pracy nad spektaklem jest uważna, wyciąga wnioski z rozmów i sugestii, najpierw szuka w sobie uczuć i emocji, sposobów na dotarcie do postaci. Później przychodzi czas na działanie, na przekuwanie tego, co w niej na to, co na scenie. Teatr daje jej radość obcowania ze sobą, swoimi pragnieniami i obawami. Jest jednak, co chyba najważniejsze, sposobem na spotkanie człowieka z całym jego skomplikowaniem, tajemnicą, którą ma w sobie.
Ona też ma w sobie tajemnicę.

Agnieszka Winiarska - TNT