Witryna korzysta z plików cookies,które są niezbędne do prawidłowego jej funkcjonowania .W ustawieniach przeglądarki możesz zmienić warunki ich przechowywania lub dostępu

PO SĄSIEDZKU: OPERA RARA ONLINE 2

czyli
PTAK NA UWIĘZI

Wspominałam już, że tegoroczna edycja festiwalu OPERA RARA musiała się odbyć – tak jak i inne imprezy kulturalne – bez udziału publiczności, „w sieci” - pisze nasza specjalna korespondentka teatralna Katarzyna Cetera. Rozpoczęła się 1 lutego. Na dobry początek platformie www.playkrakow.com obejrzeliśmy pokaz barokowej opery Henry Purcella w trzech aktach, do libretta Nahuma Tate'a - utwór z końca siedemnastego wieku zatytułowany DIDO&AENEAS (Dydona i Eneasz). Dopiero pod koniec tygodnia dowiedzieliśmy się, że w drugiej połowie lutego kina i teatry „wracają do gry” - z czego bardzo się cieszę. Może „wróci do gry” także festiwal OPERA RARA – jedna z najciekawszych imprez muzycznych Krakowa.

Natalia Iwaniec, tancerka i choreografka, a także ambasadorka ruchu gaga zaproponowała nam spojrzenie na Purcella inspirowane sycylijską architekturą i mistycyzmem, a wyrażone zmysłowym gestem. Czy Ten pomysł się sprawdził? Trudno powiedzieć. Ja kupuję, przyjmuję. DIDO&AENEAS to – jak pisze Krzysztof Dix - arcydzieło dramaturgicznego skrótu i lapidarności: kompozytor w kilku taktach potrafi nakreślić wyrazisty obraz postaci z krwi i kości, z własną dykcją, charakterem i usposobieniem. Dostajemy szkic tak mistrzowski, że działa na nas z większą intensywnością niż niejeden wykończony w detalach portret.

Gaga jest językiem ruchowym stworzonym przez Ohada Naharina, choreografa Batsheva Dance Company w Tel Avivie. Ma być metodą pracy z ciałem, pomocną zarówno dla tancerzy, jak i dla wszystkich, którzy lubią się ruszać, świadomą pracą poprzez instynktowne poruszanie całą strukturą ciała. Dzięki tej metodzie ciało uzyskuje większą giętkość i elastyczność. Zajęcia polegają na improwizacji, w której wykorzystuje się pracę z wyobraźnią i kreatywności. Nauczyciel porusza się z uczniami przez cały czas trwania zajęć, co pozwala się uczniom inspirować tym, jak porusza się nauczyciel i spotykać się w podobnym punkcie pracy w ruchu.

     

Spektakl miałam okazję w Krakowie zobaczyć już wcześniej, „na żywo”. DYDONA I ENEASZ stanowi muzyczną i ruchową opowieść o miłości i przeznaczeniu, w której współczesna technika tworzy niezwykłą oprawę dla barokowej formy - podkreśla reżyserka.

Dziś spoglądamy na operowe libretta z pewnym politowaniem: krytykujemy za  telenowelowe intrygi, absurdy i śmieszności, tymczasem tutaj kompozytor otrzymał tekst doskonale oszczędny i poetycko wyrafinowany. Nahum Tate. na kilku ledwie stronach pomieścił wydarzenia opisane w IV księdze ENEIDY Wergiliusza, nie tylko nie pomija nic z tego, co w niej najważniejsze, ale też twórczo ją adaptuje, formułując kilka  skrzydlatych zdań, które do dziś funkcjonują w języku angielskim jako obiegowe cytaty.

Tekst libretta ukazuje nam kolejne wydarzenia dość pospiesznie, jedno po drugim, a postaci – może poza Dydoną, relatywnie – ledwie zarysowane. Jednak dzieło Purcella  sprawia, że dopiero retrospektywnie zdajemy sobie z tego sprawę i chętnie przysięglibyśmy, że wiemy o bohaterach wszystko. Wierzymy, że spędziliśmy z nimi całe mnóstwo czasu, tak sugestywne są ich muzyczne portrety. Eneasz, druga tytułowa postać, ma do zaśpiewania tylko kilka kwestii, w tym miniaturowy monolog, w którym musi zważyć wszystkie racje, dokonać ostatecznych wyborów i zmierzyć się z przeznaczeniem (tak pełen napięcia i zmiennych nastrojów, że nie sposób uwierzyć, iż trwał tylko około minuty!), oraz stanowiący punkt kulminacyjny dwuminutowy duet finałowy dorównujący intensywnością ekspresji największym operowym scenom.

Minął pierwszy tydzień znakomitego festiwalu, który w ubiegłym roku okazał się jedyną krakowską imprezą zrealizowaną w całości w zamierzonym kształcie i formie – tuż przed pandemicznymi obostrzeniami. Miejmy nadzieję, że za tydzień ponownie zobaczymy się w teatrze, tym razem już na stałe – czego sobie i Państwu z całego serca życzę. Może wrócimy również na widownię festiwalu Opera Rara?

Na podstawie materiałów organizatorów.

Katarzyna Cetera

I  Henry Purcell
 DIDO&AENEAS
 reż. Natalia Iwaniec

CAPELLA CRACOVIENSIS:

Ilona Szczepańska – Dydona
Magdalena Łukawska – Belinda
Piotr Kwinta – Eneasz
Przemysław Bałka – czarnoksiężnik
Szczepan Kosior – żeglarz
Katarzyna Brajner – duch
Michalina Bienkiewicz, Katarzyna Brajner – wiedźmy/soprany
Dorota Dwojak-Tlałka, Łukasz Dulewicz – alty
Andrij Khorsik, Piotr Windak, Szczepan Kosior – tenory
Marek Opaska, Przemysław Bałka – basy
Agnieszka Świątkowska, Beata Nawrocka –
skrzypce
Jacek Dumanowski – altówka
Konrad Górka – wiolonczela
Michał Bylina – kontrabas
Aleksander Mocek – klawesyn