Witryna korzysta z plików cookies,które są niezbędne do prawidłowego jej funkcjonowania .W ustawieniach przeglądarki możesz zmienić warunki ich przechowywania lub dostępu

"In memoriam" po raz siódmy...

Za trzy dni, 25 maja, minie siódma rocznica tragicznej śmierci Edwarda Żentary, znanego z dziesiątek znakomitych kreacji aktorskich w teatrze i filmie ale także reżysera, a w latach 2008-2011 dyrektora naczelnego i artystycznego Tarnowskiego Teatru. Urodził się 18 marca 1956 w Sianowie, zmarł 25 maja 2011 w Tarnowie. Edward Żentara nim trafił do Tarnowa, występował na deskach wielu teatrów w Polsce, m.in. w Lublinie, Warszawie, w Krakowie i Szczecinie; był dyrektorem artystycznym teatru w Koszalinie. Szerszej publiczności dał się poznać, grając m.in. w: „Karate po polsku" Wojciecha Wójcika, „Siekierezadzie" Witolda Leszczyńskiego czy „Trzech młynach" Jerzego Domaradzkiego. Za role w tych filmach został uhonorowany nagrodą Zbyszka Cybulskiego i nagrodą Złoty Ekran, przyznawaną przez Tygodnik „Ekran". Był żonaty z Magdaleną Żentarą, miał jednego syna – Mikołaja, muzyka m.in. Kriegsmaschine i Mgły. Popełnił samobójstwo w swoim tarnowskim mieszkaniu, pozostawiając list, w którym tłumaczył swoje postępowanie. Został pochowany 30 maja 2011 na wiejskim cmentarzu w rodzinnym Sianowie. Jego tarnowska dyrekcja przypadła na trudny czas generalnego remontu teatru i właściwie dopiero po jego zakończeniu mógłby w pełni zrealizować swoją wizję "teatru ogromnego". Ale ne zdążył... schorowany i zaszczuty, osamotniony i w jakimś sensie przegrany w Tarnowie... odszedł za wcześnie(miał zaledwie 55 lat), w pełni sił twórczych. Z okazji siódmej rocznicy śmierci Edwarda Żentary, w koncercie „In memoriam, na dużej scenie tarnowskiego teatru wystąpił w poniedziałek 21 maja o godzinie 19.00 Zbigniew Zamachowski.

Recital Zbigniewa Zamachowskiego to spotkanie z piosenką aktorską w znakomitej interpretacji. Talent muzyczny aktora wraz z perfekcyjną techniką i kulturą wokalną sprawiają, że wykonywane piosenki na długo zostają w pamięci. W koncercie znajdują się utwory autorskie Zbigniewa Zamachowskiego (między innymi „Credo życiowe", „W małym miasteczku") oraz oryginalne interpretacje piosenek znanych twórców: Wasowskiego, Przybory, Młynarskiego, Korcza, Nohavicy, Dębskiego, Satanowskiego, Stachury, Bukartyka i wielu innych. Wykonawca śpiewa również utwory pochodzące z przedstawienia Teatru Syrena – „Zamach na MoCarta" , a więc przede wszystkim przebój radiowej „Trójki" - „Kobiety jak te kwiaty".

Edward Zentara samobójstwo popełnił nocą z 25 na 26 maja 2011 r. w mieszkaniu służbowym teatru przy ul. Lwowskiej. Tam przeciął sobie żyły podudzi. Mimo to udało mu się wstać i przejść do łazienki. Aktor został znaleziony w wannie niczym Marat ze słynnego obrazu Davida.  - To dziwny sposób popełniania samobójstwa. W mojej karierze nie spotkałam się z takim przypadkiem. Z reguły ludzie przecinają sobie żyły w nadgarstkach albo na szyi. Przecięcie żył odpiszczelowych jest niezwykle bolesne, bo równocześnie dochodzi do uszkodzenia ścięgien - mówiła Elżbieta Potoczek-Bara z tarnowskiej prokuratury.

Tamtej nocy w Tarnowie wiał straszny wiatr. Mieszkańcy bloku przy ul. Lwowskiej mieli problemy z zaśnięciem. Fruwające kawałki foli i uderzające o siebie części rusztowania, które zostawili remontujący elewację robotnicy, powodowały dziwny niepokój. Do Edwarda Żentary, który dzień wcześniej zamknął się w służbowym mieszkaniu, te przerażające dźwięki także musiały dochodzić. A może już ich nie słyszał, kiedy drżącą ręką sięgał po butelkę wódki? Może zażyte wcześniej antydepresyjne leki sprawiły, że w jego głowie kłębiło się coś zupełnie innego. Może jakiś głos w tym momencie kazał mu sięgnąć po kartkę i napisać ostatnie słowa, których nikt później nie mógł rozszyfrować?

Śledztwo umorzono z powodu niewykrycia udziału osób trzecich w śmierci Edwarda Żentary. Jednak ludzie wciąż zastanawiają się, dlaczego doszło do tak desperackiego czynu, co sprawiło, że popularny, znany i lubiany artysta, targnął się na swoje życie. Znajomi i współpracownicy z ostatniego okresu życia Żentary dość zgodnie twierdzą, że tych przyczyn było kilka, m.in. alkohol, choć najważniejszą z nich był toksyczny związek z młodą aktorką… .

Edward Żentara był przede wszystkim wybitnym aktorem telewizyjnym i filmowym. Urodził się 18 marca1956 w Sianowie koło Koszalina. Po raz pierwszy występował na scenie Teatru Propozycji Dialog w Koszalinie w benefisowym przedstawieniu Aktor. Po ukończeniu Liceum Ekonomicznego w Koszalinie w 1975 roku studiował na Wydziale Aktorskim w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnejim. Leona Schilleraw Łodzi, którą ukończył w 1980. Występował w teatrach: im. J. Osterwy w Lublinie(1979-80), Polskim w Warszawie(1980-81), Starymw Krakowie(1981-90), Studio w Warszawie(1993-96), im. J. Słowackiego w Krakowie(1996-97), Polskim w Szczecinie (1998-2001) i Bałtyckim Teatrze Dramatycznym w Koszalinie, gdzie w latach 2004-05 pełnił funkcję dyrektora artystycznego. Był także prezesem Stowarzyszenia Dialog, dyrektorem Teatru Dialog (1998-2003), przez dwa lata dyrektorem artystycznym Grudziądzkich Sezonów Teatralnych i wyreżyserował wiele spektakli.

Za rolę tytułową w sztuce Georga BüchneraWoyzeck otrzymał Główną Nagrodę Aktorską na XXVI Kaliskich Spotkaniach Teatralnych '86, za występ w monodramieRomans z Monizą Clavier wg Sławomira Mrożka zdobył nagrodę jury oraz nagrodę prezydenta miasta na XXI Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Jednego Aktora 1987w Toruniu, a w 1988 odebrał nagrodę prezydenta miasta Krakowa za wybitne dokonania w dziedzinie twórczości filmowej i teatralnej. W 1989 został odznaczony Brązowym Krzyżem Zasługi. Po występie w serialachRodzina Połanieckich (1978) i W słońcu i w deszczu (1979), zadebiutował na dużym ekranie w dramacie Feliksa Falka Był jazz (1981). Za postać plastyka-karateki w dramacie Wojciecha WójcikaKarate po polsku (1982), rolę ks. Władysława Ryby w serialuTrzy młyny (1984) oraz kreację poety Janka Pradery w filmie Witolda LeszczyńskiegoSiekierezada (1985) został uhonorowany nagrodą im. Zbyszka Cybulskiego, „Złotym Ekranem” przyznawanym przez tygodnik „Ekran” oraz „Złotą Kaczką” w kategorii: najlepszy polski aktor za rok 1986.

Spośród wielu filmów kinowych i telewizyjnych, w których zagrał, warto wymienić takie tytuły jak m.in.: Wielki bieg(1981), Austeria(reż. Jerzy Kawalerowicz, 1982), Pułkownik Redl (reż. István Szabó, 1984), Anioł w szafie(reż. Stanisław Różewicz, 1987), Triumf ducha(reż. Robert M. Young, 1989), Aj, Carmela!(reż. Carlos Saura, 1990), Trudno być bogiem(reż. Peter Fleischmann, 1990), Życie za życie. Maksymilian Kolbe(reż. Krzysztof Zanussi, rola o. Maksymiliana Kolbego, 1990), Enak(1992), Pestka(1995), Pokuszenie(1995), Ekstradycja 3(tv, 1998), Wyrok na Franciszka Kłosa(reż. Andrzej Wajda, 2000), Na dobre i na złe (tv,2001), M jak miłość(tv,2001-03), Show (2003), Zaginiona (tv,2003), Fala zbrodni (tv,2003-08), Dziki (tv,2004), Pierwsza miłość (tv,2004), Dziki 2: Pojedynek (tv,2005), Egzamin z życia (tv,2005), Jan Paweł II (2006), Trick (2010). Jako dyrektor Solskiego, Edward Żentara wyreżyserował m.in. spektakle „Zbrodnia i kara” , „Rozmowy z katem” oraz „Przyjazne dusze”.

Przygotował - Ryszard Zaprzałka

zdjęcia - Paweł Topolski (www.tarnow.pl)