Witryna korzysta z plików cookies,które są niezbędne do prawidłowego jej funkcjonowania .W ustawieniach przeglądarki możesz zmienić warunki ich przechowywania lub dostępu

RZESZOWSKI SPEKTAKL DLA TARNOWSKICH WIDZÓW

Dwadzieścia cztery spektakle repertuarowe dla dojrzałej widowni (w tym PORACHUNKI Z KATEM (HANGMEN) przeznaczone dla widzów dorastających – 16 plus - a KAJZAR. ODYSEJA 1982 oraz IKEBANA – nawet dla dorosłych, 18 plus) dziewięć familijnych – tak wyglądają możliwości repertuarowe Tarnowskiego Teatru im Ludwika Solskiego, konkluduje Katarzyna Cetera. Tymczasem mamy grudzień, święta za pasem – a na naszej miejskiej scenie króluje… LATO MUMINKÓW, APETYT NA CZEREŚNIE i – ewentualnie - ZIMORODEK. Od 18 grudnia w ogóle repertuar pustkami świeci w oczekiwaniu na premierę POSKROMIENIA ZŁOŚNICY, którą wyreżyserowała Anna Gryszkówna, a którą zobaczymy w ciągu trzech ostatnich dni starego roku, a potem dopiero w lutym. Częściej będzie eksploatowana BALLADYNA, której premierę tarnowska scena przygotowuje na marzec.

Czytaj więcej...

Aktorskie transfery

Niejako na gwiazdkę, wszak Święta tuż, tuż - tarnowski teatr po raz pierwszy od wielu lat znacząco powiększył się artystycznie. Otóż, do zespołu Teatru dołączyła piątka nowych aktorów. Katarzyna Pośpiech, którą najmłodsi widzowie poznali dzięki roli Małej Mi w spektaklu „Lato Muminków” w reżyserii Barbary Wiśniewskiej oraz Ewa Jakubowicz, wcielająca się w rolę Shirley w czarnej komedii „Porachunki z katem” w reżyserii Marcina Hycnara. A także Fabian Kocięcki, Filip Kowalczyk i Stefan Krzysztofiak, których, obok Katarzyny Pośpiech, będzie można zobaczyć na naszej scenie już niebawem, w spektaklu „Poskromienie złośnicy” w reżyserii Anny Gryszkówny. Jak podają teatralne źródła obecnie zespół artystyczny Solskiego będzie liczył 19 osób. Ciekawe, że teraz udało się to, co było niemożliwe przez kilka ostatnich sezonów. Wszak dyrektor naczelny ten sam (zmieniali się tylko szefowie artystyczni), tzw. decydenci polityczno-administracyjni tacy sami, więc może jednak ingerencja sił nadprzyrodzonych sprawiła, że nastąpiło jakby nowe otwarcie... Zagadką tylko pozostaje, co sprawiło, że solidnie wyedukowani, młodzi i zdolni aktorzy zdecydowali się na pracę w prowincjonalnym teatrze, skazując się na zawodową stagnację i środowiskową marginalizację. Najlepszym przykładem tak zmarnowanego w Tarnowie talentu jest aktorka Matylda Baczyńska  - mloda i piękna, świetnie się zapowiadająca, wschodząca gwiazda Solskiego, która już dawno powinna ewakuować się z naszego galicyjskiego miasteczka. Chyba, że liczyła na cud i on się właśnie dokonuje poprzez obecność Marcina Hycnara, nowego kierownika artystycznego sceny przy ul. Mickiewicza. Oby tym razem się udało. Wszystkim!

Czytaj więcej...

CZWARTA EDYCJA FESTIWALU NOWEGO TEATRU PRZESZŁA DO HISTORII

 czyli
RELACJA Z RZESZOWA (04 FNT – 56. RST) 3

Za najstarszy festiwal teatralny Polsce uważa się powszechnie Kaliskie Spotkania Teatralne, zapoczątkowane w 1960 roku. Jego podkarpacki odpowiednik, Rzeszowskie Spotkania Teatralne, które odbywają się od roku 1961 – ustępują swemu utytułowanemu, kaliskiemu poprzednikowi jedynie o rok. Odbywający się w Rzeszowie od czterech lat Festiwal Nowego Teatru -  podsumowuje nasza specjalna korespondentka Katarzyna Cetera, członek jury dziennikarskiego, jest kontynuacją tych Rzeszowskich Spotkań Teatralnych, a nowa formuła festiwalu pozwoliła uczynić to wydarzenie świętem teatru nie tylko w Rzeszowie, ale w całej Polsce.

Czytaj więcej...

NIECH NIKT DO NICZEGO NIE WRACA,

czyli
RELACJA Z RZESZOWA (04 FNT – 56. RST) 2

W drugiej części tegorocznej edycji Festiwalu Nowego Teatru nie zabrakło atrakcji. To w Rzeszowie norma - konstatuje Katarzyna Cetera. Organizatorzy przybliżają nam - miłośnikom teatru - trendy i perspektywy rozwoju tej dziedziny sztuki, zapraszają znakomitych artystów, naukowców, krytyków, dzięki którym możemy przynajmniej spróbować zorientować się w temacie. Goście pochodzą z całej Polski – co stanowi dla nas, „południowców”, dodatkowy walor. Niejednokrotnie bowiem możemy na co dzień obserwować pewne tendencje w teatrze – ale bez ogólnopolskiego kontekstu. Dopiero w Rzeszowie dookreślony zostaje kontekst badawczy i krytyczny, poznajemy artystyczne tło.

Czytaj więcej...