Witryna korzysta z plików cookies,które są niezbędne do prawidłowego jej funkcjonowania .W ustawieniach przeglądarki możesz zmienić warunki ich przechowywania lub dostępu

"Kościół na wzór Chrystusa"

To hasło i przesłanie trwającego od 14 grudnia 2016 roku V Synodu Diecezji Tarnowskiej. Synod diecezjalny zwoływany jest i kierowany przez biskupa dla dobra Kościoła lokalnego. Biorą w nim udział duchowni oraz zakonnicy, a nowością jest uczestnictwo wiernych świeckich. Dzięki temu wszyscy diecezjanie reprezentowani są przez swoich przedstawicieli. Synod to przede wszystkim okazja do pobudzenia wiary, pobożności i gorliwości apostolskiej. To wsłuchanie się w to, co Duch Święty mówi Kościołowi tarnowskiemu. Jego reprezentanci poprzez swoje uchwały dostosowują do lokalnych warunków przepisy i normy Kościoła powszechnego. Ponadto, otwierając się na odpowiednio pojęte „unowocześnienie”, wskazuje drogę i sposoby pracy apostolskiej w diecezji. Rozwiązuje również aktualne trudności w Kościele lokalnym oraz koryguje błędy w zakresie doktryny i obyczajów, jeśli takie istnieją. Tyle można wyczytać w oficjalnych dokumentach kościelnych. V Synod Diecezji Tarnowskiej nabiera rozpędu. Właśnie ukazał się synodalny biuletyn, w którym zawarto m.in. tematy zgłoszone przez zespoły Komisji Przygotowawczej. Wnioski są ponoć niezwykle pozytywne, ponieważ propozycje wiernych pokazują jasno, że Lud Boży oczekuje od swoich pasterzy godnego sprawowania liturgii oraz dojrzałego traktowania. Aliści, jak na razie szczegóły z trudem przebijają się do zwykłych wiernych. Nie mówi się o nich na kazaniach ani w mediach. Tak naprawdę o Synodzie przypomina jeno regularnie odmawiana w kościołach specjalna modlitwa w jego intencji. Ale czy to wystarczy aby odnowić oblicze tarnowskiego kościoła, szczególnie tego hierarchicznego? Toczonego przez robaka modernizmu, oderwanego od tradycji i do cna zbiurokratyzowanego, o czym najlepej świadczą pustki w tarnowskim seminarium, gdzie w tym roku formację rozpoczyna ledwie kilkunastu kandydatów do kapłaństwa, a bywało, że było ich najwięcej w Polsce.  Ale ten stan klęski inaczej wygląda monitorowany z okien biskupich pałaców i plebańskich dworów, gdzie powszechnie panuje błogi spokój i pełna symbioza tronu z ołtarzem... V Synod to wielka szansa na moralne i duchowe odrodzenie. Nie zmarnujmy jej! 

 

I Synod Dziecezji Tarnowskiej: 4 kwietnia 1927 r. - 23 sierpnia 1928 r.

W I Synodzie Diecezji Tarnowskiej bp Leon Wałęga stawiał za cel zebranie w syntetyczną całość tradycję praktyki wiary i duszpasterstwa Ludu Bożego diecezji, dotąd jeszcze nie opracowaną. Należało dostosować diecezję do wymogów nowego Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r. oraz do Konkordatu z 1925 r. Duchowieństwo oraz wierni oczekiwali też na wytyczne dotyczące życia w nowych warunkach społeczno-kulturowych. Synod odbył się w dniach 21-23 sierpnia 1928 r. Dekret promulgacyjny wydany został 4 listopada 1928 r. Teksty Synodu zostały wydane drukiem jeszcze tego samego roku.

.II Synod Diecezji Tarnowskiej: 25 marca 1938 r. - 5 lipca 1938 r

Bp Franciszek Lisowski zorganizował II Synod Diecezjalny. Dwa obiektywne fakty wyznaczyły czas jego zwołania: upłynęło dziesięć lat od ostatniego oraz należało dokonać recepcji uchwał Pierwszego Synodu Plenarnego Polski odbytego w Częstochowie w 1936 r. do prawodawstwa diecezjalnego. Synod odbył się w dniach 4 i 5 lipca 1938 r. ale jego statuty nie zostały promulgowane. Poza przeżyciem duszpasterskim, związanym z jego okresem przygotowawczym i samym przebiegiem, nie stał się formalnie prawem diecezjalnym. Zrekonstru:owane statuty zostały wydane dopiero w 2016 r.

III Synod Diecezji Tarnowskiej: 27 listopada 1947 r. - 7 lipca 1948 r.

III Synod zwołał bp Jan Stepa, by dostosować ustawodawstwo diecezjalne do wymogów trudnych czasów powojennych (dotąd obowiązywały jeszcze statuty pierwszego Synodu) oraz by skoordynować siły duszpasterskie w pracy apostolskiej. Synod odbył się w dniach 5-7 lipca 1948 r. i jego statuty obowiązywały aż do drugiej połowy lat osiemdziesiątych, kiedy to promulgowano dokumenty kolejnego Synodu. Statuty trzeciego Synodu tarnowskiego doczekały się druku dopiero w 1957 r.

IV Synod Diecezji Tarnowskiej:  3 listopada1980 r. - 11 lutego 1986 r.

Z racji choroby i śmierci pasterza tarnowskiej diecezji, następnie wakansu na stolicy biskupiej oraz zapowiedzi soboru powszechnego i nowego Kodeksu Prawa Kanonicznego zwołanie IV Synodu Diecezjalnego odsunięto do 1981 r. Bp Jerzy Ablewicz mając na uwadze rocznicę 200-lecia powstania diecezji także przez Synod chciał przygotować diecezjan do jubileuszu. Czwarty Synod był również refleksją nad zakończonym II Soborem Watykańskim oraz recepcją jego uchwał. W statucie Synodu pojawiła się radykalna zmiana co do uczestników Synodu, podkreślono, że w synodzie uczestniczy cały lud Boży diecezji tarnowskiej. 13 marca 1986 r. biskup podpisał i promulgował statuty czwartego Synodu. Wydane zostały w 1990 r.

Celem każdego Synodu Diecezjalnego jest „omówienie potrzeb duchowieństwa i wiernych” , a za jego zwołanie odpowiedzialny jest biskup „ilekroć doradzają to okoliczności”. Decyzję o rozpoczęciu obecnego V Synodu podjął bp Andrzej Jeż, ordynariusz tarnowski, a ogłoszona została 26 listopada 2016 r.

Etap początkowy polegał na wysłuchaniu duchowych i duszpasterskich potrzeb wiernych. Te spływały do komisji przygotowawczych poprzez pocztę elektroniczną, formularz kontaktowy znajdujący się na stronie internetowej synodu, ale również listownie oraz telefonicznie. Jak twierdzi ks. Piotr Cebula, odpowiedzialny za synodalną Komisję ds. Rodzin, w sumie było ich 109.

Okazuje się, że wierni diecezji tarnowskiej przede wszystkim pragną przywrócenia liturgii i sakramentom należnej im godności. Wskazują na to punkty biuletynu traktujące o „zadbaniu o piękno liturgii oraz zwiększeniu dyscypliny sakramentów”, głoszeniu „homilii bazujących na Słowie Bożym, a nie infantylnych historiach”, „obudzeniu szacunku do Eucharystii”, uporządkowaniu praktyki liturgicznej (m.in. w trakcie Wigilii Paschalnej)” oraz wyznaczeniu więcej miejsc do celebracji Mszy Świętej w klasycznej formie rzymskiej (Msza Św. tzw. trydencka). Świeccy sugerują również przywrócenie do liturgii modlitwy do św. Michała Archanioła.

Ponadto tarnowscy katolicy proszą swojego biskupa o refleksję nad sakramentami małżeństwa (w tym o troskę przejawiającą się w duchowej pomocy dla małżeństw już zawartych) i bierzmowania oraz podkreślenie roli mężów i ojców w rodzinie. Zwracają również uwagę na bardziej przyziemne aspekty duszpasterstwa takie jak niewystarczającą katechizację dorosłych, zbyt krótkie i powierzchowne wizyty duszpasterskie, trudności komunikacyjne wynikające z niezrozumiałych listów pasterskich czy krótko otwartych kancelarii parafialnych oraz troszczą się o los księży emerytów.

Nie brakuje jednak pomysłów, które wprowadzone w Kościołach partykularnych Europy Zachodniej nie zdały egzaminu i przyczyniły się do osłabienia wiary, duchowości oraz praktyk religijnych. Są to m.in. postulaty dotyczące kadencyjności proboszczów, zwiększenia liczby diakonów stałych, dopuszczenie wiernych do nieprecyzyjnie określonego „szerszego zakresu działań” oraz równie nieostra zachęta do „głoszenia Ewangelii za pomocą nowych metod”.

Kodeks Prawa Kanonicznego stwierdza, że jedynie ordynariusz może zwołać synod diecezjalny i tylko on może jemu przewodniczyć. Do udziału zaprasza on biskupów pomocniczych, kanoników katedralnych, członków Rady Kapłańskiej oraz wiernych świeckich. Aktywny udział w obradach synodu mają również dziekani, członkowie instytutów życia konsekrowanego oraz przynajmniej jeden prezbiter z każdego dekanatu przynależącego do diecezji. Wszyscy oni prowadzą swobodne prace i dyskusje na każdy zaproponowany temat, lecz pełnią oni role jedynie doradczą, gdyż tylko biskup diecezjalny jest ustawodawcą i tylko on posiada autorytet nadający ważność deklaracjom i ustaleniom synodu diecezjalnego.

W ramach Komisji Przygotowawczej V Synodu Diecezjalnego Diecezji Tarnowskiej powołano 11 zespołów. Są to zespoły: teologiczny, animacji modlitwy za Synod, prawny, liturgiczny, katechetyczny, ds. młodzieży, ds. duchowieństwa i osób konsekrowanych, ds. rodziny, ds. duszpasterstwa parafialnego, ds. ewangelizacji, ds. mediów

Obecny synod tarnowski rozpoczął się 14 grudnia 2016 r. i przebiega pod hasłem „Kościół na wzór Chrystusa”. Poprzedni, IV Synod Diecezji Tarnowskiej trwał 5 lat i 4 miesiące, od 3 listopada 1980 r. do 11 lutego 1986 r., a jego dewizą były słowa z Konstytucji dogmatycznej o Kościele „Lumen Gentium” – „Na obraz Kościoła powszechnego”. Jego efekt to 747 statuty, 12 instrukcji oraz 7 statuty instytucji kościelnych.

 Ryszard Zaprzałka  (Źródło: synodtarnow.pl.)