Witryna korzysta z plików cookies,które są niezbędne do prawidłowego jej funkcjonowania .W ustawieniach przeglądarki możesz zmienić warunki ich przechowywania lub dostępu

Prześliczna klawesynistka

Chciałoby się rzec, parafrazując znany przebój Skaldów - "Prześliczna wiolonczelistka",  oglądając młodziutką Julię Styrnę klawesynistkę, uczennicę VI klasy Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej w Tarnowie. Ostatnio zrobiło się o niej głośno w lokalnych mediach i w sieci, bo to właśnie ona, dziewczyna z Przyborowa w gminie Borzęcin, odniosła znaczący sukces na arenie międzynarodowej zajmując III miejsce w kategorii „Keyboards” w VI Międzynarodowym Konkursie Muzycznym Odin Online 2021. Festiwal organizowany był po raz szósty w estońskim Talinie, ale w tym roku ze względu na panującą epidemię COVID-19 miał formę zdalną. Gratulujemy z nadzieją na kolejne sukcesy, przy okazji promujące nasze miasto i regon tarnowski. Oby takich ambasadorów lokalnej kultury było więcej...

Do konkursu przygotowywałam się przez kilka miesięcy i był to okres niezwykle intensywnej pracy – przyznaje Julia. – Każdy z uczestników musiał opracować i nagrać program konkursowy, który był oceniany według wcześniej ustalonych kryteriów. Jestem szczęśliwa, że spodobał się on komisji konkursowej i osiągnęłam tak dobry wynik w – tak naprawdę – pierwszym międzynarodowym konkursie, w którym wzięłam udział!

Zdaniem jej pedagog prof. Bogumiły Gizbert-Studnickej, Julia ma ogromny potencjał. – Pracując ze mną od 5 lat wykazała się nie tylko dużą muzykalnością, wrażliwością, dobrą techniką, świetnym słuchem, ale przede wszystkim osobowością artystyczną i pracowitością, jak również ambicją i odwagą.  Mimo bardzo młodego wieku posiada cechy potrzebne do uprawiania zawodu artysty muzyka. Pracując z nią mogłam się przekonać, jakie czyni postępy, i z jaką inteligencją oraz w jak krótkim czasie potrafi realizować stawiane przed nią zadania.

Bogumiła Gizbert-Studnicka (ur. 16 marca 1949 w Krakowie), to wybitna polska klawesynistka, emerytowany profesor Akademii Muzycznej w Krakowie. Ukończyła krakowską Akademię Muzyczną w klasie prof. Elżbiety Stefańskiej i kontynuowała studia w Królewskim Konserwatorium w Antwerpii w klasie prof. Jos van Imerseela. Od 1973 do 2014 była pracownikiem dydaktycznym Akademii Muzycznej w Krakowie, na stanowisku profesora w Katedrze Klawesynu i Instrumentów Dawnych. Wyróżniona na Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku (1974) oraz Międzynarodowym Konkursie Klawesynowym w Brugii.

 

 

Wysokie miejsce w estońskim festiwalu nie jest pierwszym sukcesem młodej artystki z Przyborowa. Julia to dwukrotna laureatka III miejsca Ogólnopolskiego Konkursu Klawesynowego im. Wandy Landowskiej w Gdańsku.  W 2017 roku Zwyciężyła w Ogólnopolskim Konkursie Klawesynowym w Krakowie. Otrzymała wyróżnienie w I Konkursie Klawesynowym im. Elżbiety Chojnackiej w Tarnowskich Górach. Wzięła udział w XX Jubileuszowym Międzynarodowym Festiwalu „Młodzi Artyści w Krakowie”. Kilkukrotnie uczestniczyła w cyklu koncertów „Muzyki Polskiej” w Tarnowie oraz w koncercie „Muzyki Dawnej” w Brzesku, gdzie pokazała swoje umiejętności w grze na instrumencie oraz umiejętności wokalne. W 2020r. ukończyła śpiew solowy, klasyczny u dr Alicji Płonki.

 

Klawesyn – to znany powszechnie w Europie od XV wieku instrument strunowy szarpany, wyposażony w klawiaturę, zaliczany do rodziny cytr. W instrumencie tym struny zostają wzbudzone poprzez mechanizm skoczków zaopatrzonych w tzw. „piórka”, wykonane z dutki piór ptasich, twardej skóry lub współcześnie z tworzyw sztucznych. Naciskając jeden klawisz można było wydobyć jednocześnie dźwięk z jednej, dwóch lub nawet kilku strun,

Najstarszym znanym odniesieniem do klawesynu jest 1397 rok, kiedy to prawnik w Padwie napisał że niejaki Hermann Sonda wynalazł instrument zwany«clavicembalum»; a Najwcześniejszym znanym przedstawieniem klawesynu jest rzeźba na ołtarzu z 1425 roku z Minden w północno-zachodnich Niemczech.

Ten, kto wynalazł klawesyn, nie musiał zaczynać od zera. Pomysł sterowania instrumentem muzycznym za pomocą klawiatury został już dobrze opracowany w przypadku organów , instrumentu znacznie starszego niż klawesyn.

Pod koniec wieku XVIII klawesyn wyszedł z użycia ze względu na rozpowszechnienie się fortepianu, który powstał z połączenia klawikordu z klawesynem i miał większe możliwości interpretacyjne, odpowiadające potrzebom kompozytorów okresu klasycyzmu. Aliści z obowiązku historyczno-dziennikarskiego odnotować trzeba, że na klawesynie grywali i komponowali m.in. W.A.Mozart i j.S.Bach. 

Renesans klawesynu nastąpił na początku XX wieku głównie za sprawą polskiej klawesynistki Wandy Landowskiej Obecnie instrument ten wchodzi zazwyczaj w skład zespołów zajmujących się stylową interpretacją muzyki dawnej.

Za: Zespół Szkół Muzycznych w Tarnowie oraz Wikipedii
Ryszard Zaprzałka
Foto: Ilja van de Pavert