Witryna korzysta z plików cookies,które są niezbędne do prawidłowego jej funkcjonowania .W ustawieniach przeglądarki możesz zmienić warunki ich przechowywania lub dostępu

„Pisane emocjami”

Maksymilian Tchoń o tomie Klaudii Leśniowskiej

To nie darń, a poszycie wgniecione w Matkę Ziemię oznajmia kolejne pory roku: wiosna – wychodzenie ze szkicu nowej rzeczywistości. Lato: podążanie za promieniem upchanym w walizę – tętent wieczoru i rozgwar dnia – odpoczynek po niczym, praca po wszystkim. Jesień: z daleka od umiarkowanego sceptycyzmu, ale wiatr nieporządkiem zdziwiony. Zima: pełna i pusta, skrępowanie i odwilż, nuta następna wyznaczająca glisando, a zarazem to ciągłe czekanie w ostaniu się – wszystko „Pisane Emocjami”.

Miłość czysta nieubrana, ale i nie rozebrana – reguła wytchnienia po trudzie i znoju, jakim jest „szum fal” i szelest kolejnej kartki. Do tego co się „praży” na słońcu i?

Dzieło filigranowe, witalne.
Obco i swojsko, obcowanie antydepresyjne.

Taki tytuł tomu, takie wiersze. Widzę dobre cechy umiejętność dzielenia, ale także selekcjonowania, bo nie zawsze – wszystko po sobie: oczyszczenie, to z pędu życia, ale i asceza, wyborowa cnota: bycia sobą – pomimo wszystko…
   
„Burza” niejedno wyładowane pragnienie, zmysł dualny – pragnienie miłości. Spełnione sny marzeń. Jeśli chciałoby się zagrać na żywiołach? To nie na czterech ale na pięciu liniach…
Moja obecność w tych dobrych wierszach. Jeszcze.
    
Nieskrępowanie czekaniem, a wolność w zniewoleniu, tworzeniu, pisaniu.

Tomik wierszy opatrzony jest słowem wstępnym autorki, z którego wynika, że będą to wersy pełne wrażliwości, opisujące ludzkie uczucia. Podsumowując, są one prawdziwe, gdyż, jak wskazuje tytuł, są pisane pod wpływem emocji. Tomik wart przeczytania, by zwolnić tempo dnia codziennego i zastanowić się nad targającymi człowiekiem uczuciami.

Klaudia Leśniowska – urodziła się 25.06.1989 roku w Radłowie, niedaleko Tarnowa. W 2017 roku uzyskała dyplom licencjacki z zakresu pedagogiki przedszkolnej i wczesnoszkolnej w Małopolskiej Wyższej Szkole Ekonomicznej w Tarnowie. Następnie w 2019 roku obroniła tytuł magistra na kierunku pedagogiki przedszkolnej i wczesnoszkolnej oraz terapii pedagogicznej. Autorka wiele swych wierszy opublikowała w gminnym kwartalniku „Radło”. Brała udział w spotkaniach zaprzyjaźnionych z biblioteką prozaików i poetów – twórców magazynu literackiego „Aspiracje”. Odbywały się one w Bibliotece Publicznej im. J. Słowackiego w Tarnowie, gdzie także prezentowała swoją twórczość. Prywatnie ma męża i 2-letniego syna Oskara.

Maksymilian Tchoń (1987) — licencjat filologii polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jest członkiem Stowarzyszenia Twórczego Artystyczno-Literackiego (STAL) z siedzibą w Krakowie. Jest autorem kilkunastu tomów poezji, m. in.: Wiedziałem (Wyd. Episteme, Lublin 2020), Ziemia złych wyroków (Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2019), Kolor po dniu Teoria geocentryczna (Wyd. Episteme, Lublin 2018), Potępiony (Wyd. Nowy Świat, Warszawa 2016), Ars poetica (Wyd. Adam Marszałek, Toruń 2015), Http (Wyd. Mamiko, Nowa Ruda 2015), Niecierpliwy (Miniatura, Kraków 2013) i innych. Publikował w wielu ogólnopolskich pismach literackich, np: Wyspa, Akant, Poezja dzisiaj, Biuro Literackie, 2Miesięcznik. Pismo Ludzi Przełomowych, Wydawnictwo J, Okolica Poetów, Gazeta Kulturalna, Eprawda, KoziRynek. Pasjonuje się muzyką, sportem, oraz dobrą książką. Teksty autora tłumaczone są na język angielski i włoski. Uczestnik corocznego festiwalu Pożegnanie Lata Pisarzy i Artystów.