czyli PŁYNIEMY DALEJ!   Międzynarodowy Festiwal Literatury im. Josepha Conrada ma nową dyrektorkę programową – donosi nasza krakowska korespondentka Katarzyna Cetera. Paulina Frankiewicz, aktywistka literacka i doświadczona menedżerka kultury, zastąpi w tej roli Olgę Drendę. Dyrektorką wykonawczą festiwalu pozostaje Carolina Pietyra, która równocześnie kieruje Krakowskim Biurem Festiwalowym.   Krakowski Festiwal Conrada jest uważany za najważniejsze międzynarodowe wydarzenie literackie w Polsce i jedno z istotniejszych w Europie. Od 2009 roku organizują go wspólnie Miasto Kraków, Krakowskie Biuro Festiwalowe – operator programu Kraków Miasto Literatury UNESCO, oraz Fundacja Tygodnika Powszechnego. Wśród gości siedemnastu edycji festiwalu znaleźli się znakomici pisarze i pisarki z

czyli Bliskość w codzienności.   Mało kto w Polsce wie że od 7 do 14 lutego, równolegle w 22 krajach świata, obchodzony jest Międzynarodowy Tydzień Małżeństwa. Idea tej pro walentynkowej kampanii w naturalny sposób wprowadza i odkłamuje tematykę małżeństwa, jako związku kobiety i mężczyzny a nie wątpliwego moralnie partnerstwa, zwanego kiedyś konkubinatem. Sprawa jest prosta: małżeństwo to relacja, która potrzebuje troski, uważności i nieustannego rozwoju. Międzynarodowy Tydzień Małżeństwa ma być swoistym „festiwalem małżeństwa” – czasem radości, celebracji i wdzięczności za wspólną drogę, przeżywanym w walentynkowym tygodniu lutego pod patronatem Św. Walentego właśnie. Powszechnie akceptowanym patronem osób zakochanych. A zatem dzień

  Są i będą, bowiem: „Powiedział nam Bartek, że dziś tłusty czwartek. Myśmy uwierzyli, pączków nasmażyli.” Niestety nazwisko twórcy pączków kryje mrok historii. Encyklopedia Brockhausa podaje, że pączki /krapfen/ są specjalnością austriacką i południowo-niemiecką. Również w II tomie swojej autobiografii Erenburg wspomina o kijowskim piekarzu nazwiskiem Bałabucha. Czyżby od nazwiska tego mistrza pochodziła bałabucha, czyli rodzaj słodkiego domowego ciasta? Historia pączka w Polsce sięga XVII i XVIII wieku. Już wtedy znane były pączki z warszawskich cukierni. A w Tarnowie? W naszym galicyjskim miasteczku „od zawsze” kupowało się pączki, m.in. w popularnej „Warszawiance”, „Strusiniance”, Kawiarni Tatrzańskiej, Cukierni Targowa, a teraz swoje

czyli o kobiecie, żonie i matce oraz biskupach.   Ks. Dawid Pagliarani, przełożony generalny Bractwa św. Piusa X ogłosił właśnie publicznie zamiar dokonania konsekracji biskupich dla Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X w dniu 1 lipca. Zapowiedz ta wywołała doktrynalne napięcia w bardzo i tak już skomplikowanych relacjach Bractwa z Kościołem Rzymskim. Niejako na marginesie tych tradycyjnych sporów o liturgiczne pryncypia warto przypomnieć katolicki porządek rzeczy…   Kościół przez wieki mówił o kobiecie spokojnie i jasno, bez ideologii i bez lęku przed prawdą. Kobieta nie została stworzona ani po to, by rządzić mężczyzną, ani po to, by z nim rywalizować, lecz by

czyli Orkiestranci w akcji.   Mówią, że Owsiak dał miliony na służbę zdrowia. No tak, dał. Ale najpierw Polacy dali jemu. A on, jak przystało na prawdziwego mistrza pośrednictwa duchowo-finansowego, przekazał dalej. Z potężną prowizją i uśmiechem na twarzy. Faktem jest, że dał. I teraz wszyscy klaszczą. On znakomicie gra swoją rolę. Zresztą, kto by nie chciał być pośrednikiem między sumieniem a systemem? I to z takim zasięgiem? Ale nie bądźmy złośliwi. Owsiak to przecież człowiek instytucja, który potrafi zamienić narodowe poczucie winy w narodową euforię. Raz w roku wszyscy stajemy się lepsi, hojniejsi, bardziej empatyczni. I tak to się

czyli pomaganie na maksa.   Jedna z największych organizacji pozarządowych w Tarnowie onegdaj obchodziła jubileusz 20-lecia swojej działalności. Od dwóch dekad Stowarzyszenie ICH LEPSZE JUTRO wspiera dzieci z niepełnosprawnościami, spektrum autyzmu, deficytami rozwojowymi oraz specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, oferując im terapię, edukację i opiekę dostosowaną do indywidualnych możliwości. To przedszkole terapeutyczne i dwie poradnie. Pierwsze biuro stowarzyszenia mieściło się w prywatnym mieszkaniu. Przez 20 lat udało się stworzyć kompleksowy system wsparcia dzieci i ich rodzin. Dziś organizacja jest uznawana za jednego z liderów w zakresie pomocy najmłodszym w regionie. Uroczysta Gala Jubileuszowa odbyła się we wtorek 6 stycznia o godz. 13.30

Czas jest pojęciem, z którym do dziś mamy problemy. Nie tak łatwo ustalić nawet, ile właściwie dni ma rok. Wszystko, co się dzieje, zdarza się gdzieś i kiedyś. Być może wyjątkiem była pierwotna osobliwość, sam Wielki Wybuch, od którego zaczęła się ewolucja Wszechświata, a który jednocześnie zaszedł wszędzie i być może, w pewnym sensie, „poza czasem”. Tym problemem m.in. zajmuje się światowej sławy kosmolog z Tarnowa ks. prof. Michał Heller i jego współpracownicy. My jednak, na co dzień, żeby sprawnie działać, musimy regulować zegarki i zrywać kartki z kalendarza oraz określać miejsce pracy i zamieszkania. Sylwester i Nowy Rok jest dla mierzenia czasu w długich okresach tym, czym północ dla czasu dobowego, umownym początkiem skali,

Tak dawniej nazywano popularnego obecnie Sylwestra. Dzień poprzedzający Nowy Rok – 31 grudnia kiedy to przypadają imieniny Sylwestra; w Kościele katolickim, jako wspomnienie liturgiczne papieża Sylwestra I. to w tę wyjątkową w każdym roku noc świętuje się koniec starego roku i początek nowego. To czas hucznych zabaw i bali, toastów, sztucznych ogni, petard i pokazów laserowych. Samo święto pożegnania starego i powitania nowego roku narodziło się dopiero na przełomie XIX i XX wieku. Początkowo obchodzono je tylko w bogatszych warstwach społeczeństwa, stopniowo zwyczaj przedostawał się do życia uboższych ludzi. Na początku XX wieku pojawiły się lokalne zwyczaje przeżywania nocy sylwestrowych.

Czy zauważyli Państwo, że składanie życzeń stało się poważnym wyzwaniem dla myślącego człowieka? Szczególnie dzisiaj, w konfrontacji z algorytmami sztucznie myślących maszyn, ale również wobec trwającej od dawna sekularyzacji, która zamiast tradycyjnego odwoływania się do patronów naszych imion, preferuje ersatz każdej dowolnej okazji, a najlepiej ten z datownikiem urodzin zakodowanym w identyfikatorze każdego prola. No i w konsekwencji mamy jeszcze jak najbardziej prawdziwą „wojnę rozpasania ze świętością”, czyli np. jakiś globalny „black friday” zamiast Bożego Narodzenia.   W adwentowy czas roku 2025 przyszła do mnie refleksja dotycząca właśnie narodzin; tych, które demografia określa jako „ujemny przyrost naturalny”, ale i tych,