Witryna korzysta z plików cookies,które są niezbędne do prawidłowego jej funkcjonowania .W ustawieniach przeglądarki możesz zmienić warunki ich przechowywania lub dostępu

Mrożek w Urzędzie oraz szczypta normalności...

Dwie, a właściwie trzy wiadomości zdominowały życie polityczno-towarzyskie naszego galicyjskiego miasteczka w ostatnim tygodniu. Otóż, po dłuższej nieobecności powrócił na urząd prezydent Roman Ciepiela i się zaczęło... . Zacznijmy od personaliów, bo te najbardziej zbulwersowały tzw. opinię. Z dniem 29 maja prezydent odwołał z funkcji zastępcy prezydenta Piotra Augustyńskiego zajmującego się od sześciu lat sprawami gospodarczymi, degradując go na szefa Miejskiego Zarządu Budynków, zaś dotychczasowego dyrektora przesuwając na stanowisko zastępcy! Natomiast na miejsce ekonomicznego wiceprezydenta nominacje otrzymała z dniem 1 czerwca... pani o kultury czyli Agnieszka Kawa, do końca maja pobierająca dyrektorską pensję w Centrum Sztuki Moście, którą kilka miesięcy temu krakowski marszałek odwołał z tej funkcji. Jak doniosło Radio Kraków nowa wiceprezydent ma na nowym stanowisku m.in. obiądź (pisownia oryginalna) pieczę "nad szeroko pojętymi sprawami tarnowskiej kultury i miejskimi instytucjami kulturalnymi, nad edukacją kulturalną i szkolnictwem artystycznym, miejskim sportem, promocją miasta i komunikacją z mieszkańcami, promocją turystyki". No cóż, historia lubi się powtarzać. Przed laty prezydent M. Bień powołał na podobne stanowisko Annę Knapik, dyrektor Centrum Paderewskiego Tarnów-Kąśna Dolna... Jednakowoż, obie te nominacje dzieli kosmos - basta! - reszta jest milczeniem! I jeszcze jeden kamyczek do tego magistrackiego ogródka: to właśnie Roman Ciepiela, jako wicemarszałek województwa małopolskiego był ojcem chrzestnym nominacji A. Kawy na dyrektora obecnego CSM. Niejako w cieniu tego politycznego tsunami odbyło się ogłoszenie przyznania tegorocznych Nagród Miasta Tarnowa za osiągnięcia w dziedzinie kultury oraz nadanie placykowi tuż obok Tarnowskich Powązek przy ul. Narutowicza imienia Antoniego Sypka, jednego z najwybitniejszych współczesnych Obywateli Tarnowa.

Agnieszka Kawa jest absolwentką Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, gdzie ukończyła pedagogikę kulturalno-oświatową, w tejże uczelni ukończyła też podyplomowe studia dziennikarskie. W latach 1996 – 2003 związana była z tarnowskim Radiem Maks, gdzie pracowała jako dziennikarka i kierowała radiową agencją reklamy i marketingu. W 2003 objęła stanowisko dyrektorki Wydziału Kultury Urzędu Miasta Tarnowa, a od 2007 roku szefowała Centrum Sztuki Mościce. W styczniu tego roku decyzją zarządu województwa została odwołana ze stanowiska. Oficjalnym powodem było zatrudnienie jej bez konkursu, na podstawie umowy na czas nieokreślony, a nieoficjalnie nadmiernie lewicowe (mało patriotyczne i polskie) odchylenie proponowanej tarnowianom oferty kulturalnej.

Oburzenia decyzjami kadrowymi prezydenta nie kryje przewodniczący komisji kultury w tarnowskiej radzie miejskiej Marek Ciesielczyk, który zarzuca prezydentowi, że w czasach, gdy miejska kasa świeci pustkami i na nic nie ma pieniędzy, ten oferuje kolejne niepotrzebne stanowisko dla "bezrobotnej pani od kultury". Radny po raz kolejny też nawołuje do odwołania włodarza miasta. - Jak Bóg chce kogoś pokarać, to mu rozum odbiera. Kolejny szalony pomysł prezydenta Ciepieli. W czasie kryzysu ekonomicznego wiceprezydenta ds. gospodarczych wymienił dzisiaj na kolejnego bezrobotnego... panią od kultury, choć mamy już dyrektora Wydziału Kultury, 4 dyrektorów instytucji kultury, Radę Kultury, Komisję

Podczas ostatniej sesji Rady Miejskiej w Tarnowie, radni podjęli decyzję o przyznaniu Nagród Miasta Tarnowa za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej oraz w dziedzinie upowszechniania i ochrony kultury. O wyborze kandydatów zdecydowała Kapituła Nagród Miasta Tarnowa.

Nagrody Miasta Tarnowa przyznaje Rada Miasta na wniosek 16-osobowej Kapituły Nagród, w skład której wchodzą: prezydent miasta lub wskazany przez niego pełnomocnik, przewodniczący Rady Miejskiej, przewodniczący Komisji Kultury i Ochrony Zabytków oraz przedstawiciele Rady Kultury. Nagrody zostały przyznane w pięciu kategoriach - za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej (nagroda 7 tysięcy złotych), za osiągnięcia w dziedzinie upowszechniania kultury (5 tysięcy), Mecenas Kultury Tarnowa (5 tysięcy), Nadzieja Roku (5 tysięcy) oraz nagroda honorowa za całokształt pracy w zakresie twórczości artystycznej lub upowszechniania kultury (10 tysięcy).

Nagroda Miasta Tarnowa za osiągnięcia w dziedzinie twórczości artystycznej trafi w tym roku do rąk dr Anny Śliwińskiej. Zajmuje się ona malarstwem i rysunkiem, tkaniną unikatową, sztuką książki oraz sztuką obiektu. Uczestniczyła w około 90 wystawach – w tym 30 indywidualnych – w kraju i za granicą. Jest laureatką wielu nagród i wyróżnień. Współpracuje m.in. z tarnowskimi Uniwersytetami Trzeciego Wieku, Specjalnym Ośrodkiem Szkolno-Wychowawczym w Tarnowie, Galerią „Aniołowo” oraz OtwARTą Pracownią Sztuk Wizualnych w Tarnowskim Centrum Kultury.

Nagrodę za osiągnięcia w dziedzinie upowszechniania kultury przyznano Halinie Bartnik. Od ponad 45 lat jest ona nauczycielem muzyki i kreatywności w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Tarnowie, a od 24 lat organizuje Ogólnopolski Festiwal Artystyczny dla Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej „Śpiewaj z Nami”.

Nagrodą „Mecenasa Kultury Tarnowa” uhonorowano, działającą od 2004 roku, Galerię „Hortar”. Organizuje ona i prezentuje wystawy dzieł najznakomitszych polskich artystów (także tarnowskich), jak i prezentacje twórczości słuchaczy Uniwersytetu Trzeciego Wieku przy Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Tarnowie.

Nagrodę „Nadzieja Roku” dla wybitnie uzdolnionych młodych artystów otrzymała fundacja „Impuls Rozwoju”, którą tworzą m.in. Dawid Mik, Szymon Łucyków, Diana Sznajder, Filip Kot, Szymon Szczęch oraz Filip Rokosz. Stworzyli oni Najmniejszą Scenę Świata – unikalne miejsce, gdzie organizowane są m.in. recitale, Ogrody Poezji, występy młodych artystów, minisztuki teatralne oraz spektakle muzyczne.

Nagroda Honorowa w uznaniu wybitnych zasług i osiągnięć za całokształt pracy trafi natomiast do historyka sztuki, byłego wieloletniego dyrektora tarnowskiego Muzeum Diecezjalnego, duszpasterza środowisk twórczych, ks. Tadeusza Bukowskiego. W 2008 roku uhonorowany on został medalem „Gloria Artis”, najbardziej prestiżowym odznaczeniem przyznawanym wybitnym postaciom kultury.

Przypomnijmy, że dotychczas laureatami Nagród Miasta Tarnowa byli m.in. chór Gos.pl, Wojciech Klich, Teresa Szafrańska, Witold Pazera, Tadeusz Koniarz, Zespół Pieśni i Tańca „Świerczkowiacy”, Adam Bartosz, Zbigniew Kłopocki, Otto Schier, czy Marcin Lewandowski.

Skwer Antoniego Sypka przy ul. G. Narutowicza jest już faktem. Właśnie został oznakowany. Pan Stanisław Siekierski, znany tarnowski historyk i filantrop, godny następca Antoniego Sypka, dopiął swego, choć oczywiście reprezentował szersze grono mieszkańców! Najpierw Jego wniosek, potem rozreklamowanie całego przedsięwzięcia, decyzja Rady Miejskiej, publikacja w Dzienniku Urzędowym i konkret w postaci słupa i tabliczki informacyjnej. To się nazywa obywatelskie działanie, wsparte zgodą decydentów. Należy się ogromne DZIĘKUJEMY!

Antoni Sypek (1946-2020) był historykiem zamiłowanym w Tarnowie i jego dziejach, radnym miejskim, działaczem społecznym, animatorem kultury, członkiem wielu stowarzyszeń, propagatorem turystyki górskiej i krajoznawczej, członkiem założycielem Tarnowskiego Towarzystwa Kulturalnego i jego sekretarzem, współautorem Rocznika Tarnowskiego.
 Z jego inicjatywy reaktywowano Komitet Opieki nad Starym Cmentarzem w Tarnowie i przez 25 lat był prezesem jego Zarządu, do czerwca 2018 r.

Organizował kwesty na rzecz odnowy wartościowych pod względem historycznym i kulturowym pomników nagrobnych. Dzięki temu udało się odrestaurować kilkadziesiąt z nich. Był niestrudzonym badaczem historii Tarnowa, w tym zwłaszcza cmentarza i autorem jego monografii zawartych w Przewodniku po Starym Cmentarzu cz. I (Tarnów 1991); Przewodniku po Starym Cmentarzu cz. II (Tarnów 1994); Przewodniku po Starym Cmentarzu cz. III (Tarnów 2000); Alejami Starego Cmentarza w Tarnowie (Tarnów 2005).

Był też autorem wielu monografii i książek o Tarnowie. Opublikował kilkaset artykułów o historii miasta i regionu. Był biografem i genealogiem, niezrównanym retorykiem i gawędziarzem. Potrafił wywoływać autentyczne zainteresowanie swoimi licznymi wykładami i wypowiedziami o dziejach Tarnowa w radiu czy telewizji. Zostawił po sobie wielki dorobek, z którego korzystać będą następne pokolenia. Autor, oprócz wymienionych wyżej, m.in. takich pozycji monograficznych jak: Karol Kaczkowski (Tarnów 1990); Dzieje Bursy św. Kazimierza w Tarnowie (Tarnów 1991); Jakub Bójko z Gręboszowa (Tarnów 1993); Szkoła Męska im. M. Kopernika w Tarnowie (Tarnów 1994), Energetyka Tarnowska (Tarnów 1997); III Liceum Ogólnokształcące 1897-1997 (Tarnów 1997); Miejska Kasa Oszczędności w Tarnowie (Tarnów 1998); I Liceum Ogólnokształcące im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie (Tarnów 2001 i wyd. II rozszerzone 2009); Szkoła Podstawowa im. K. Hoffmanowej 1853-2003 (Tarnów 2003); 100 lat energetyki tarnowskiej (2010); Dzieje Szpitala Starego w Tarnowie 1835-2010 (Tarnów 2010); Kawiarnia Tatrzańska – życie towarzyskie Tarnowa XIX -XX wieku (Tarnów 2012); Tarnów cegłą murowany. Monografia cegielni tarnowskich 1330-2015 (Tarnów 2015), a także monografii m.in. Stowarzyszenia Elektryków Polskich Oddział w Tarnowie (Tarnów 2000); Polskiego Zrzeszenia Inżynierów i Techników Sanitarnych Oddział w Tarnowie (Tarnów 2002); Dzieje Koła Łowieckiego „Darz Bór” w Tarnowie 1937-2017 (Tarnów 2017) i wiele innych. Bardzo osobista i nostalgiczna książka pt. Mój Tarnów doczekała się trzech wydań (2005, 2007 i 2017 r.) Opracował kilkuset genealogii rodzin tarnowskich.

Za: www.tarnow.pl i www.tarnow.net.pl

Przygotował Ryszard Zaprzałka

Na zdj. Artyści Najmniejszej Sceny Świata w recitalu "Tylko miłość" / fot. Mateusz Niemczura