Witryna korzysta z plików cookies,które są niezbędne do prawidłowego jej funkcjonowania .W ustawieniach przeglądarki możesz zmienić warunki ich przechowywania lub dostępu

Galeria jednego obiektu

Muzeum Okręgowe w Tarnowie nabyło cenną kolekcję prac Stanisława Westwalewicza - artysty "Szlaku nadziei", powstałych w latach wojny i tuż po niej. licząca kilkadziesiąt eksponatów kolekcja prezentowana jest w ramach nowo powstałego cyklu muzealnego „Galeria jednego obiektu”. Wernisaż wystawy odbył się w poniedziałek 10 października o godzinie 18.00. W ramach „Galerii jednego obiektu” będą organizowane spotkania, podczas których będzie prezentowany wybrany obiekt muzealny lub cała kolekcja, tak jak to jest w przypadku dzieł Westwalewicza. Podczas spotkań odbywać się będą odczyty, referaty i inne formy przybliżające widzom tak obiekt jak i jego twórcę. Jeszcze w tym roku muzeum planuje organizację sześciu takich spotkań. Dzięki zakupowi /całość nabyto za blisko 160 tys. złotych/, realizowanego w ramach programu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz przy wsparciu finansowym Marszałka Województwa Małopolskiego i budżetu Tarnowa do muzeum trafiły 82 prace na papierze (rysunki – ołówkiem, kredką, tuszem, atramentem oraz akwarele, 1 tempera i 1 plakat) z lat 1942 – 1947, a także 13 obrazów olejnych z lat 1942 – 1946. Wszystkie prace zostały wykonane przez Stanisława Westwalewicza podczas jego wojennej wędrówki, którą rozpoczął po wybuchu wojny radziecko-niemieckiej, wstępując do Armii Polskiej gen. Władysława Andersa. Dzieła przedstawiają sceny i widoki miejsc, w których Westwalewicz, jako żołnierz, stacjonował (m.in. Rzym, Florencja, Wenecja, Kair, Jerozolima). Ponadto spadkobierca artysty, syn, Andrzej Westwalewicz, nieodpłatnie przekazał dokumentację jaką Stanisław Westwalewicz stworzył i jaka towarzyszyła mu w czasie szlaku bojowego, są to m.in. odręczne notatki, legitymacja wojskowa i liczne fotografie.

Stanisław Westwalewicz urodził się 13 listopada 1906 roku w Kozienicach koło Radomia. Miał zamiar studiować architekturę, ale nie został, mimo zdanego egzaminu, przyjęty na Politechnikę Warszawską i w 1928 roku rozpoczął studia na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Kształcił się m.in. pod kierunkiem Włodzimierza Jarockiego, Karola Frycza i Fryderyka Pastucha. Po studiach wrócił do Kozienic, a pierwsza indywidualna wystawa jego prac odbyła się w 1937 roku w Pałacu Sztuki w Krakowie. We wrześniu 1939 roku Stanisław Westwalewicz zgłosił się jako ochotnik do wojska, 18 września dostał się do sowieckiej niewoli i trafił do obozu w Kozielsku. Jako jeden z nielicznych więźniów uniknął śmierci w Katyniu, a w roku 1941, po wybuchu wojny radziecko-niemieckiej i po nawiązaniu stosunków dyplomatycznych pomiędzy Polską a ZSRR został żołnierzem armii Andersa. Przez pewien czas był dowódcą plutonu, później pracował w drukarni wydającej czasopismo „Orzeł Biały”. Przez cały okres wojny, również w czasie pobytu w obozie, nie zrezygnował z twórczości artystycznej, prezentował swoje prace na wystawach m.in. w Jerozolimie, Damaszku, Kairze i Rzymie. Odbył kampanię włoską, zaś po zakończeniu wojny brał udział w pracach założycielskich międzynarodowego stowarzyszenia artystów „Circolo Artistico Internazionale”. W czerwcu 1947 roku powrócił do Polski i zamieszkał w Pionkach pod Radomiem, gdzie przez pewien czas pracował jako nauczyciel rysunków. W 1951 roku Westwalewiczowie przenieśli się do Pilzna, rodzinnego miasta żony Stanisława Westwalewicza. W 1962 roku rodzina przeniosła się na stałe do Tarnowa.

 

W ostatnim okresie życia Stanisław Westwalewicz miał kilka dużych wystaw retrospektywnych, m.in. w 1992 roku w Instytucie Polskim w Wiedniu, w następnym roku z okazji jubileuszu 60 lat pracy artystycznej wystawy jubileuszowe odbyły się w Galerii Sztuki Współczesnej w Tarnowie i Pałacu Sztuki w Krakowie. W 1996 roku, roku 90 urodzin Stanisława Westwalewicza, obrazy artysty eksponowane były w Muzeum Regionalnym w Kozienicach i ponownie w Tarnowie. Prace Stanisława Westwalewicza to głównie martwe natury i pejzaże, malował też obrazy o tematyce religijnej, projektował witraże.

 

Nestor tarnowskiego, a może i polskiego malarstwa pracował praktycznie do końca życia. Prawdopodobnie w ostatnim jego okresie był najstarszym czynnym twórczo artystą w kraju. Za swą twórczość otrzymał wiele odznaczeń, nagród i wyróżnień, zarówno w kraju jak i za granicą, m.in. Włoski Krzyż zasługi „La Croce al Merito di Guerra”, medal „Za zasługi dla miasta Tarnowa”, nagrodę MKiS za osiągnięcia w upowszechnianiu kultury i Złotą Odznakę ZPAP. Zmarł 15 maja 1997 roku w Tarnowie.

 

 

Imię Stanisława Westwalewicza nosi obecnie Gimnazjum nr 8 w Tarnowie. Artysta jest również patronem ulicy przy której mieści się Zespół Szkół Plastycznych w Tarnowie.

 

Stanisław Westwalewicz był silnie związany z Tarnowem. Wraz z rodzina przeniósł się na początku lat sześćdziesiątych i mieszkał do śmierci (1997 roku). Warto wspomnieć, że artysta w swoim testamencie zobowiązał spadkobiercę do sprzedaży jedynie całości kolekcji, aby zapobiec jej rozproszeniu. Andrzej Westwalewicz, syn i jedyny spadkobierca artysty wielokrotnie podkreślał, że jego ojciec chciał, aby kolekcja pozostała w Tarnowie. – Tato mówił zawsze: „Kochałem miasto Tarnów, tu zaznałem spokoju, tu kochałem ludzi i ludzie kochali mnie. Zawsze dobrze się tu czułem, chciałbym, aby tu pozostała moja kolekcja” – tak słowa swojego ojca wspominał Andrzej Westwalewicz, podczas rozmowy z naszą redakcją wiosną tego roku. - Spełniłem swój obowiązek, jako syn i jako obywatel. Ja sam też bardzo się cieszę, że twórczość ojca trafi do muzeum – podkreślał.

 

 

Dodatkowo Andrzej Westwalewicz zobowiązał się nieodpłatnie przekazać na rzecz muzeum pamiątki rodzinne po ojcu z czasów wojny, gdyż jak podkreśla - są one nieodłączną częścią kolekcji i uzupełniają się nawzajem. Będzie to dokumentacja, jaką Stanisław Westwalewicz stworzył i jaka towarzyszyła mu w czasie szlaku bojowego, są to m.in. odręczne notatki czy legitymacja wojskowa. Przekaże także pałatkę, w której wędrował po szlaku wojennym, zdjęcia czy dokumenty związane z życiem artysty.

 

 

Stanisław Westwalewicz (ur.13 XI.1906 Kozienice zm15.V 1997 Tarnów) polski malarz, grafik, rysownik, uczestnik kampanii wrześniowej 1939 roku, więzień obozu w Kozielsku, żołnierz 2 Kurpusu. Studiował na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych (pracownie m.in. profesorów Włodzimierza Jarockiego, Karola Frycza, Fryderyka Pautscha). We wrześniu 1939 wstąpił jako ochotnik do wojska, 18 września dostał się do sowieckiej niewoli i trafił do obozu w Kozielsku. Tu jako jeden z nielicznych więźniów uniknął śmierci w Katyniu. W 1941 trafił do armii Andersa, gdzie początkowo był dowódcą plutonu, a następnie pracował w drukarni wydającej czasopismo "Orzeł Biały". Przez cały okresu wojny tworzył obrazy, wykonywał setki rysunków, które prezentował na wystawach m.in. w Jerozolimie, Damaszku, Kairze i Rzymie. Pozostając żołnierzem 2 Korpusu przeszedł szlak wojenny (min. brał udział w bitwie pod Monte Cassino). W czerwcu 1947 powrócił do Polski i zamieszkał w Pionkach pod Radomiem, gdzie przez pewien czas pracował jako nauczyciel rysunków. Od 1962 zamieszkał na stałe w Tarnowie.

 

Ryszard Zaprzałka, zdjęcia www.tarnowskieinfo.pl