Witryna korzysta z plików cookies,które są niezbędne do prawidłowego jej funkcjonowania .W ustawieniach przeglądarki możesz zmienić warunki ich przechowywania lub dostępu
Wybrane artykuły :

 

Uwaga! Uwaga! Słynny Teatr w Walizce działający od marca 2013 r. w ramach portalu internetowego www.tarnowskikurierkulturalny.pl ma zaszczyt zaprosić na swoje najnowsze spektakle:  dwie bajki pouczajki pt. „Kopciuszek” wg. Jana Brzechwy i „Halo, czy to numer 112” autorstwa tarnowskiej poetki Marii Kwater oraz projekt edukacyjny autorstwa Agnieszki Rodzik pt. ".... w drodze do szczęścia, czyli przygody Rodziny Milusińskich".  A także ostatnie premiery naszego walizkowego teatrzyku „O wróżce Ekologinie, co ziemię ratowała” i „Opowieść o bł. Karolinie” oraz w przygotowaniu „Plecak magicznych słów” /proszę, dziękuję, przepraszam, dzień dobry i do widzenia/ - wszystkie trzy napisane przez naszą Bajkę Pouczajkę Marię Kwater.

Szczegółowe informacje na stronach naszego portalu oraz Facebooku. Jesteśmy jedyną taką grupą teatralną działającą w Tarnowie, kontynuującą tradycje Teatru im. L. Solskiego, gdzie kiedyś działał „teatr w walizce”. Proponując państwu nasze edukacyjne spektakle odwołujemy się do patriotyzmu lokalnego oraz do obrony przed zalewem „wyrobów teatropodobnych”, jakie przywożą do Tarnowa różnego rodzaju agencje „artystyczne”.  Zapraszamy!

 

„Kopciuszek” to kolorowy, rozśpiewany i roztańczony spektakl zrealizowany w wersji lalkowej i tzw. żywym planie. Kukiełki wykonały dzieci z grupy Różowe Moliki działającej w Klubie Moli Książkowych Miejskiej Biblioteki Publicznej w Tarnowie. Tam też miała miejsce uroczysta premiera naszego walizkowego teatrzyku.

 
 Tę znaną bajkę Jana Brzechwy o biednym Kopciuszku, złej Macosze i jej córkach oraz dobrym Królewiczu przygotowaliśmy przy współpracy z tarnowską Nieformalną Grupą „Aspiranci”, której główną animatorką jest młoda tarnowska poetka Natalia Tryba, autorka adaptacji naszego „Kopciuszka”. Wsparł nas także tarnowski teatr im. L. Solskiego oraz Klub Studencki „Przepraszam” przy Rynku 10, gdzie mieści się siedziba naszej redakcji i impresariatu.

 

Zabawne dialogi przeniosą Was w świat baśni!
Poznacie losy kopciuszka, który stał się królewną!

 

Naszego „Kopciuszka”, w którym trójka aktorów - animuje kilkunastoma lalkami i wychodząc przed parawan aranżuje zabawy z dziećmi, prezentujemy głównie w przedszkolach. Do tej pory, od premiery w grudniu 2013 r. zagraliśmy  już ponad 40 razy, zbierając pozytywne opinie i kolejne zaproszenia. Udanie łączymy je m.in. z zabawami choinkowymi i Mikołajem. Ukazała się także recenzja tego spektaklu w tygodniku „Miasto i Ludzie”.  W tym czasie trzyosobowa obsada "Kopciuszka" zmieniała się kilkakrotnie - Agnieszka Burda, Karolina Kawa, Ania Kosiba, Agnieszka Rodzik, Monika Tyrka, Mateusz Żelazo .

„Halo! Czy to numer 112” to odpowiedź na głosy dyrektorów przedszkoli oraz wynik konsultacji pomysłu ze szkołami podstawowymi. To spektakl poruszający ważny temat edukacyjny, a mianowicie uświadamiający dzieciom jak ważny jest alarmowy numer 112 i jego właściwe użytkowanie.

 

Mój pomysł rozwinęła twórczo znana tarnowska poetka p. Maria Kwater pisząc oryginalny scenariusz bajki pouczajki pt. "Halo! Czy to numer 112?", składający się z aktorsko zaaranżowanych scenek z udziałem dzieci dzwoniących pod alarmowy numer 112 na policję, straż pożarną i pogotowie. Po każdym telefonie pojawia się na scenie policjant, strażak i lekarz, którzy wchodzą w interakcję z dziećmi i za pomocą dowcipnych, rymowanych tekstów, poprzez wspólną zabawę i konkursy edukują dzieci na okoliczność właściwego, mądrego korzystania z tel.112. A wszystko łączą w całość znane melodie z podłożonymi tekstami p. Marii o tematyce policyjnej, strażackiej i medycznej.

 

Scenografia, jak sama nazwa naszego teatru wskazuje, jest walizkowa, tzn. głównym elementem jest nadmuchiwana atrapa telefonu komórkowego -165 cm. oraz cały szereg gadżetów (rekwizyty i kostiumy) związanych z tematyką bajki pouczajki.

 
 Tym razem trójka wykonawców rekrutuje się ze studentów tarnowskich uczelni: karoliny Kawy, Anny Kosiby, Agnieszki Burdy i Mateusza Żelazo, a także Agnieszki Rodzik i Moniki Tyrki i ostatnio doangażowanej młodej aktorki i tancerki Karoliny Dobosz "Layli". Inscenizacja i reżyseria, tak jak poprzednio Ryszard Zaprzałka – dziennikarz i poeta.

 

Premiera tego nowego walizkowego teatrzyku miała miejsce 9.04.2014 w Przedszkolu w Wojniczu, łącznie zagraliśmy już ponad 50 przedstawień. I gramy je nadal... także w plenerze m.in na przedzkolnych piknikach. 

 

 

Do realizacji tego edukacyjnego przedsięwzięcia udało się nam pozyskać patronaty „Centermedu” /rekwizyty medyczne/, Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej /kompletny strój strażacki/ oraz Komendy Miejskiej Policji i Teatru im. L. Solskiego w Tarnowie.
 

To nasza kolejna propozycja, także trzyosobowa - Ania Kosiba, Monika Tyrka i Mateusz Żelazo, obrazująca sytuację współczesnej rodziny. W sposób przystępny dla percepcji dzieci w wieku przedszkolym i wszesnoszkolnym diagnozująca jej zagrożenia i podpowiadająca sposoby wyjścia z trudnych sytuacji, podkreślająca wsparcie najbliższych. Są więc tabletki smutkozłości i bajkowe antidotum na ich nieporządane działanie czyli przygotowywana wspólnie z dziećmi zupa szczęśliwości, której składnikami sa m.in. dobroć, miłość, uśmiech, modlitwa.... . Są piosenki i wiele wspólnych działań z dziećmi, m.in. ćwiczenia gimnastyczne w myśl zasady "W zdrowym ciele zdrowy duch, dziś wie o tym każdy zuch". Autorką "Rodziny Milusińskich" jest nasz dotychczasowy "Kopciuszek" i pani doktor ze "112" Agnieszka Rodzik - aktorka Teatru Nie Teraz, polonistka. Zaś plakat zaprojektował krakowski grafik Maciej Zaprzałka.

 

Premiera naszych "Milusińskich" odbyła się w Przedszkolu Publicznym w Żabnie w  piątek 20 marca 2015 r., z udziałm m.in. autorki sztuki pani Agnieszki Rodzik. Dziękujemy za wspaniałe przyjęcie i do zobaczenia z nową bajką - pouczajką...

Teraz po udanej premierze, o czym świadczyła radość na twarzyczkach naszych małych widzów i gromkie brawa - czas wyruszyć z naszym walizkowym teatrem w dalszą drogę.... Zachęcamy! Polecamy!

„O wróżce Ekologinie, co ziemię ratowała”

Jak samo miano wróżki wskazuje, rzecz dotyczy szeroko pojętej ekologii ze szczególnym uwzględnieniem ochrony środowiska i zachowań proekologicznych. Oczywiście całość utkana z wierszy i piosenek naszej stałej autorki - poetki Marii Kwater, która niedawno wygrała ogólnopolski konkurs poetycki o recyklingu, przygotowując prezentację w oparciu o tekst naszej bajki. I jak zawsze  u nas, jest dużo zabawy i interakcji z dziećmi, są konkursy i nagrody. Dzieci uczą się dbać o środowisko i przyrodę /akcja toczy się w lesie/, segregować śmieci i odpadki, a także edukować swoje najbliższe otoczenie w rodzinie, przedszkolu i  szkole. Spektakl, którego premiera miała miejsce w czerwcu 2015 r. w WTZ w Dębicy, grany jest w naszej stałej trzyosobowej obsadzie Ania, Monika i Mateusz. Reżyserem, tak jak poprzednich naszych projektów teatralnych, jest Ryszard Zaprzałka. Także plakat również  jest autorstwa Maćka.   

„Opowieść o bł. Karolinie”

Autorką naszej najnowszej propozycji "Opowieści o blogosławionej Karolinie", premiera: wtorek 23 lutego 2016 r.w przedszkolu w Ilkowicach,  jest także poetka  M. Kwater – obsada i plakat, jak wyżej. Tym razem w sposób bardzo delikatny, bez epatowania wojennym okrucieństwem i nadmierną ludową pobożnością, opowiada o bohaterskiej dziewczynie z podtarnowskiej wsi, która została przez naszego papieża wyniesiona na ołtarze. To taka uteatralizowana katecheza „pod gruszą”. Refleksyjna i pogodna, bardzo prorodzinna i prosta w przekazie /obrazach/. Projekt skonsultowaliśmy z siostrami zakonnymi prowadzącymi przedszkola-ochronki, gdzie także regularnie grywamy. Głównie pod kątem percepcji przez dzieci trudnego tematu życia i śmierci, odróżnienia dobra od zła, miłości i świętości. Są wspólne z dziećmi zabawy, śpiewy i tańce oraz modlitwy… . Ku naszemu zaskoczeniu jest spore zainteresowanie taką tematyką – edukacją poprzez wartości.

Łącznie przez ponad dwa lata naszych wędrówek z Teatrem w walizce zagraliśmy ponad 150 przedstawień w przedszkolach i szkołach, klubach i galeriach, także w plenerze, na piknikach i festynach rodzinnych, mamy św. Mikołaja i program zabaw noworocznych. A przed naszym walizkowym teamie kolejne wyzwania, wyjazdy i premiery. Zapraszamy!

Kontakt: Ryszard Zaprzałka – red. naczelny tkk, dziennikarz i poeta, ostatnio związany z Teatrem Nie Teraz. Nasz adres to Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. oraz tel. kom. 795 206 706

Klub literacki „Smagacz”

Szanowni Widzowie Teatru Nie Teraz!
 Czytelnicy naszych „Intuicji”!

Teatr i czasopismo, które wydajemy, to dwa światy, które od lat się pięknie dopełniają.
Premiera szesnastej już odsłony ,,Intuicji przydrożnych” zbiegła się z pierwszym premierowym pokazem nowego spektaklu TNT ,,Koniec świata. Dramat, który nie ma końca”, Wydarzyło się to 13 października w Tuchowie. Ach, co to była za wieczór; co to były za rozmowy, dyskusje i… kontrowersje! Spektakl – wiadomo. Ci, co byli, także w Krakowie czy Warszawie, dobrze wiedzą. A ,,Intuicje”, jak to skomentował jeden z uczestników tego premierowego wieczoru, znów narozrabiają swa niepoprawnością, pomogą przewartościować, zaskoczą. Cieszą nas takie opinie, bo to oznacza, że „nie odpuszczamy”, nie osiadamy na laurach, choć pewnie były do tego powody. Przypomnijmy, że właśnie w 37 roku istnienia TNT obchodzimy 20-lecie działalności naszego stowarzyszenia i z tej okazji specjalnym adresem uhonorował nas pan Andrzej Duda, Prezydent RP. Wracając do „Intuicji”, jeszcze ciepłych, pachnących farbą drukarską. Jak zwykle zrobiliśmy to z rozmysłem i pomysłem – tym razem tematem wiodącym jest Niepodległość! Swoistym bohaterem ostatniego numeru „Intuicji” jest profesor Kazimierz Braun. I nie tylko dlatego, że to honorowy członek naszego teatralnego stowarzyszenia, ani nie dlatego, że od ub. roku jest honorowym obywatelem Tarnowa. Powód najważniejszy to inscenizacja jego dramatu „Powrót Norwida”, której premiera w Teatrze Nie Teraz miała miejsce niemal dokładnie rok temu i odbyła się w tarnowskim Ratuszu. Profesora nie trzeba nikomu przedstawiać, a jeżeli jest inaczej, to „Intucjie” pozwolą całkiem nieźle poznać postać tego największego chyba współczesnego znawcy i twórcy teatru polskiego na świecie. Polecamy szczególnie tzw. ekskluzywny wywiad z panem Kazimierzem, który przeprowadzili Ryszard Zaprzałka i Justyna Babiarz. Jest energia, nieco wspominania, są opowieści o przeszłości, teatrze, jak to kiedyś było i jak jeszcze będzie.

Intuicje przydrożne

Klub Teatralny "TESPIS"

logo male teatralny
Ludzie Teatru Nie Teraz 6 - A. Warchał

Anna Warchał - aktorka, tajemnicza kobieta.
 
Wrażliwa i delikatna, silna i zdecydowana. Łączy w sobie różne żywioły, różne energie, jest obdarzona ciekawością świata i zmysłem obserwacji. Ma iskierki w oczach i niski ochrypły głos. W 2004 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie (wydział aktorski, specjalizacja wokalno-estradowa). Współpracowała z teatrami: Bagatela, El-jot - Krakowska Opera Kameralna, Teatr Ludowy, Plejada. Zrealizowała liczne spektakle, działając w Stowarzyszeniu Teatrów Niezależnych oraz na scenach niezrzeszonych. Aktywnie włącza się w popularyzację poezji, bierze udział w wieczorach poetyckich w Krakowie. Według niej teatr powinien spełniać swoją misję, czyli nieść prawdę, edukować, naprawiać, mądrze bawić, dawać swoiste "katharsis". Nie mam wymarzonej roli. To, co ma się pojawić, przyjdzie samo. Uwielbia wyzwania związane z tworzeniem postaci, wspólnej pracy reżysera i aktorów. Teatr jest w tym względzie czymś niezwykłym. Nie zagrałaby w spektaklu, który widza psychicznie niszczy, który jest chorym tworem wyobraźni reżysera, który obraża Boga. "Koniec świata" jest kolejną przystanią w jej podróży teatralnej. To rodzaj pewnej misji, którą ma do spełniania.Podczas pracy z młodzieżą dzieli się z młodymi ludźmi swoją wiedzą, pokazuje, jak ważna w życiu człowieka jest pasja i wytrwałość w działaniu. Prowadziła zajęcia w ramach ,,Taniec - Pasja Świata - Przenikanie Kultur" do spektaklu Moniki Myśliwiec ,,Aurelia nie chce spać". Wielokrotnie zasiadała w gronie jury podczas konkursów recytatorskich. Nowe wyzwania teatralne dają jej inspiracje do szukania w sobie, tworzenia, dawania siebie innym.

Agnieszka Winiarska - TNT

Ludzie Teatru Nie Teraz 1 - M. Małysa

Ludzie Teatru Nie Teraz 2 - E. Tomasik

Ludzie Teatru Nie Teraz 3 - K. Zapała

Ludzie Teatru Nie Teraz 4 - O. PISZ

Ludzie Teatru Nie Teraz 5 - M. Rutkowski

 14 czerwca w ramach Nocy Teatrów na scenie Teatru KTO gościnnie wystąpią aktorzy z Teatru Solskiego w Tarnowie. Krakowska publiczność zobaczy spektakle „Jakobi i Leidental" w reżyserii Małgorzaty Warsickiej oraz „Tlen (Kislorod)" w reżyserii Zofii Zoń. - To doskonała promocja teatru i przyciąganie widzów, którzy często po raz pierwszy bądź po długiej przerwie wracają obejrzeć znakomite przedstawienia – mówi Rafał Balawejder, dyrektor Teatru im. L. Solskiego w Tarnowie. Planujemy, aby w przyszłym roku także w Tarnowie odbyła się Noc Teatrów. Jesteśmy w stanie pokazać kilka spektakli jednego wieczora. Chcemy zaprosić do współpracy Centrum Sztuki Mościce, Tarnowskie Centrum Kultury oraz Biuro Wystaw Artystycznych, bo posiadają przestrzenie, które także można adapto

Klub Filmowy „Vitae Valor”

logo male filmowy"Sprawa Chrystusa"

To znakomicie przyjęty przez widzów w Stanach Zjednoczonych, zrealizowany z dynamizmem, trzymający w napięciu film oparty na prawdziwej historii Lee Strobla, dziennikarza, laureata Nagrody Pulitzera i autora bestsellerowej książki „Sprawa Chrystusa”, na której oparto scenariusz tej pasjonującej opowieści. Film twórców kultowych produkcji „Bóg nie umarł” i „Czy naprawdę wierzysz” wchodzi do kin 17 listopada. Lee (Mike Vogel, „Służące”) był na samym szczycie. Jego mistrzowskie reportaże śledcze przynosiły mu nagrody i umożliwiały awans w „Chicago Tribune”, a w domu czekała na niego kochająca żona (Erica Christensen, „Weronika postanawia umrzeć”) i dzieci. Miał poczucie, że jako pan swojego losu jest zawsze nieomylny. Pewnego wieczoru jednak wszystko się zmieniło… Groźba utraty rodziny stała się przyczyną, dla której ten zagorzały racjonalista i ateista postanowił zmierzyć się z największą tajemnicą chrześcijaństwa. Wtedy jeszcze nie wiedział, że będzie to najważniejsze dziennikarskie śledztwo w dziejach… Scenarzysta, Brian Bird, mówi, że stworzenie filmu było dla niego wyzwaniem. “Książka autorstwa Lee Strobla jest praktycznie encyklopedią wszystkich najlepszych myśli na temat wiarygodności dowodów na życie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa. Wiedziałem, że od tej strony historia będzie mocna – od strony dziennikarskiego śledztwa w sprawie chrześcijaństwa. Ale znając historię życia Lee, zdawałem sobie sprawę, że ten film musi być też historią miłosną. Namówiłem więc Lee i jego żonę, aby spędzili kilka dni ze mną w moim biurze w piwnicy, by zapoznać się z ich prawdziwą podróżą od 1980 roku. Zagłębiliśmy się w nią.” Małżeństwo z Leslie było główną motywacją Lee Strobla do próby podkopania chrześcijaństwa. Leslie stała się chrześcijanką, co całkowicie rozwaliło ich perfekcyjnie ateistyczne małżeństwo. Dobrali się do niej „głosiciele Ewangelii”, więc Lee zdecydował, że musi ją ratować poprzez udowodnienie jej, że ta cała rzecz to wielkie oszustwo. To była misja ratownicza, która zmieniła się w historię odkupienia. Lecz zamiast uratowania Leslie od „sekty”, to właśnie jej miłość ostatecznie uratowała jego przed niedowiarstwem. Źródło - strona internetowa filmu.